நியூயார்க்கில் நித்ய ஸ்ரீ மகாதேவன் கச்சேரி !!!!!!!!!!!!!

          சித்திரைத் திருநாளை முன்னிட்டு நியூயார்க் தமிழ்ச் சங்கம் பிரபல கர்நாடக இசைப் பாடகி நித்யஸ்ரீ மகாதேவன் அவர்களின் தமிழிசைக் கச்சேரியை போன மே 29 ஞாயிறன்று மாலை, நியூயார்க்கில் ஃ பிளஷிங்கில் உள்ள ஹிண்டு டெம்பிள் அருகிலுள்ள ஒரு பள்ளியில் நடத்தியது. வழக்கம்போல் பரதேசி அங்கு ஆஜர். தமிழ்ச்சங்கத்தலைவர் விஜய்குமார் பொருளாளர் ரங்கநாதன், நிர்வாகி ஆற்காடு தியாகராஜன் ஆகியோர்  வரவேற்றனர்.

          பிராங்க்ஸ்  சேப்பல் சர்விஸ் முடித்து சிறிது தாமதமாய் வந்தேன். "ஆரம்பித்து ரொம்ப நேரமாகிவிட்டதா", என்று கேட்டதற்கு தலைவர் 2 பாட்டுதான் முடிந்திருக்கிறது  என்றார்.ஆஹா, கர்நாடக இசையில் 2 பாட்டு என்றால் அரைமணி நேரமாகியிருக்குமே என்று நினைத்துக் கொண்டே உள்ளே புகுந்தேன். சரிதானே ஆலாபனை மட்டுமே ஒரு பத்து நிமிடம் இருக்குமல்லவா.

          கூட்டம் கம்மியாகத்தான் இருந்தது. அதற்குப்பல  காரணங்களைச் சொல்லலாம். முதலாவதாக கர்நாடக இசைக்கு ரசிகர்கள் மிகவும் குறைவு. இரண்டாவதாக இது கடுமையான வின்ட்டருக்குப் பின் வரும் முதல் லாங் வீக்கென்ட். 'மெமோரியல் டே வீக்கென்ட்' என்று சொல்வார்கள். அதனால் பலரும் காலையையும் காரையும் கிளப்பிக் கொண்டு வெளியே எங்காவது போவார்கள். பெரும்பாலும் ரோட் ட்ரிப்பாக இருக்கும். மூன்றாவதாக கோவிலில் ஏதோ முக்கிய பூஜை நடைபெறுவதாகவும்  கர்நாடக இசையை ரசிக்கும் பலரும் அங்கே இருப்பதாகவும் முன்னாள் தலைவி காஞ்சனா அவர்கள் சொன்னார்கள்.

          மேடையில் நடுநாயகமாக  நித்ய ஸ்ரீ உட்கார்ந்து பாடிக் கொண்டிருந்தார். பட்டுப்புடவை கட்டி மல்லிகை பூ சூடி பாந்தமாக உட்கார்ந்திருந்தார்.  வயலின், மிருதங்கம் மற்றும் கஞ்சிரா ஆகிய பக்க வாத்தியங்கள் வாசிப்பவர்கள் சென்னையிலிருந்தே வந்திருந்தனர்.

                    உச்சஸ்தாயி மற்றும் மந்திரஸ்தாயி இரண்டிலும் புகுந்து சஞ்சாரம் செய்யும் கணீர்குரல் நித்ய ஸ்ரீக்கு. ஆனால் பல கச்சேரிகளை முடித்து நியூயார்க்கில் கடைசி கச்சேரி என்பதாலோ என்னவோ உச்சஸ்தாயியில் குரலிலிருந்த ஸ்ட்ரெயின் தெரிந்தது. ஆனால் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.

          D.K. பட்டம்மாளின் பேத்தி என்பதை விட ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில்  சில பாடல்களைப் பாடிய பின்தான் என்னைப் போன்ற பாமரர்களுக்கு அவரை அதிகமாக தெரிய வந்தது. ஆனால் சென்னையில் முதல் வரிசைக் கலைஞர்களுள் ஒருவர் அதுவும் தமிழிசைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர் என்பதால் இவரைப்பிடிக்கும்.

          பக்க வாத்தியங்களோடு அவர் தொடை தட்டி தாளம் போட்டது எனக்கே வலித்தது. அவ்வளவு சத்தமாக தொடை தட்டினார். பாரதியின் தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை இவர் குரலில் கொஞ்சி விளையாடியது. நித்ய ஸ்ரீயின் அம்மா அவர்கள் இயற்றிய சூரியபகவான் பாட்டும் அற்புதமாக இருந்தது.

          ஒரே வருத்தம் எல்லாப் பாடல்களுமே இறைவணக்கப் பாடல்களாய் மட்டுமே இருந்தது. சில தேசபக்திப் பாடல்களையும் பாடியிருக்கலாம். அந்த மாதிரி பாடல்களைப் பாடித்தானே பட்டம்மாள் புகழ் பெற்றார். கச்சேரியை முடிக்கும்போது 'வாழிய செந்தமிழ் வாழ்க நற்றமிழர்' என்று பாடி முடித்தது கொஞ்சம் ஆறுதலாய் இருந்தது.

          ஆரம்ப முதலே கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு முன்வரிசையில் ஐ பேடில் எல்லாப் பாட்டுகளையும் வீடியோ எடுத்துத் தள்ளிக் கொண்டிருந்தார் ஒருவர்.

Mahadevan

          ஒரு பாட்டு 15 நிமிடம் நீண்டாலும் சளைக்காமல் ஐபேடை தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு எடுத்தார். பக்கத்தில் அவர் மனைவியும் கூட இருந்து ரசித்துக் (?). கொண்டிருந்தார். ஆளைப்பார்த்தால் ஆஜானுபாகனாய் ஸ்ட்ராங்காய் இருந்ததால் அப்படிப் பிடிக்க முடிந்தது என்று நினைக்கிறேன். இருந்தாலும் கூர்ந்து கவனித்தால் கை இலேசாக ஆட்டம் கண்டது. அது தன்னுடைய ஃ பேவரைட் பாடகியின் இசைக் கச்சேரியை  மிகவும் அருகில் இருந்து பார்ப்பதாலும் இருந்திருக்கலாம். பக்கத்து மாநிலமான கனக்டிகட்டிலுருந்து திடீரென்று தலைவரால் டைஹார்டு ஃபேன் என்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு  மேடைக்கு வந்த அவர் கவிதையும் பாடினார். சிலவரிகள் மிக நன்றாக இருந்தன. உணவு உண்ணும்போது அவரைப் பார்த்துப் பாராட்டிவிட்டு அந்தக் கவிதையை ஈமெயிலில் பெற்றேன். இதோ அது உங்களுக்காக. இவர் பெயரும் மகாதேவன்தான்.

          நியூயார்க் தமிழ்ச்சங்கம் 'நித்யஸ்ரீக்கு' தமிழிசைத் திலகம் என்ற பட்டம் கொடுத்து  கெளரவித்தது. கச்சேரி முடித்து சென்னை தோசாவின் இரவு உணவையும் உண்டுவிட்டு கிளம்பினேன்.

          அருமையான பக்கவாத்தியங்களோடு இணைந்த நித்யஸ்ரீயின் கச்சேரி நன்றாகவே அமைந்திருந்தது. கூட்டம் குறைவாக வருகிறது என்று இந்த மாதிரிக்கச்சேரிகளை நிறுத்திவிடாமல் தொடர்ந்து கொடுக்கும் நியூயார்க் தமிழ்ச் சங்கத்திற்கு வாழ்த்துக்களும் நன்றிகளும்.

வைரத்திற்கும் ரத்தினத்திற்கும் நடந்த சண்டை !!!!!!!!!!

இலங்கையில் பரதேசி -14

On the way to Kandi

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/blog-post_22.html

            கையில் மின்னிய நவரத்தின மோதிரத்தை கொஞ்சம் பெருமையுடன் (பரதேசி நீ ஒரு அல்பம்டா) பார்த்துக் கொண்டே காரில் ஏறினேன். அப்படியே கொஞ்சம் அசந்துவிட்டேன். வலது கை பாம்பு விரலில் உட்கார்ந்து கொண்ட அது பக்கத்தில் இருந்த வைர மோதிரத்தை கேலி செய்வது போல் தெரிந்தது.

வை.மோ: என்ன என்னைப் பார்த்து இளிக்கிற ?.

ந.மோ: இல்லை என் பளபளப்புக்கு முன்னால் உன் பகட்டு எடுபடவில்லையே என்று பார்த்தேன்.

வை.மோ: என்ன திமிரா? என்னைக்கும் வைரம் வைரம்தான்.

ந.மோ: ஆனாலும் உனக்கு ஏன் அங்கங்கே உடம்பில் கோடு விழுந்துருக்கு

வை.மோ: ஏனென்றால் என்னை அவர் எப்போதும் கழட்டுவதேயில்லை. அவருடைய விரலோடும் மனதோடும் இரவும் பகலும் ஒட்டியிருக்கிறவன். உனக்கென்னடி தெரியும் நீ இன்றுதான் வந்தவள் .

ந.மோ: என்னுடைய மினுமினுப்பும் பளபளப்பும் உனக்கு வருமா?

வை.மோ: புதுமோஸ்தரில் நீ அப்படித் தெரிகிறாய்? இன்னும் ரெண்டு நாளில் நீயும் அப்படித்தான் ஆகிவிடுவாய்.

ந.மோ: எனக்கு ஒன்பது கண்கள் இருக்கு, ஒவ்வொன்றும் வேறு வேறு கலர்.

வை.மோ: எனக்கு மூன்றே கண்தான். ஆனாலும் உன் ஒன்பதையும் கூசச் செய்யும் ஒளியும் வல்லமையும் எனக்கு இருக்கு.

ந.மோ: நான் அவரால் முதன்முதலில் வாங்கப்பட்ட தங்க ஆபரணம், நான் உன்னை  வீழ்த்துவேன்.

வை.மோ: அதையும் பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் சவால், தள்ளுடி கிட்ட கிட்ட வராத, என்னுடன் ஒட்டிக் கொண்டு என்னையும் மயக்கப் பாக்குறியா ?.

ந.மோ: நீ தள்ளுடா, ரொம்ப நெருங்கினே செக்ஸ் அப்பூஸ்ல கேஸ் போடுவேன்.  

வை.மோ: மோதிரவிரலில்  இருக்கும் நான்தாண்டி நிரந்தரம்.

ந.மோ: நான் பாம்பு விரலில் இருக்கிறேன் கொத்திடுவேன்.

          ரெண்டும் சண்டை போட்டு மோதிக் கொள்ள, நவரத்தின மோதிரத்தில் 2 கல்லும் வைர மோதிரத்தில் ஒரு கல்லும் கீழே விழுந்து உருண்டோட. நான் திடுக்கிட்டு எழுந்தேன். மோதிரங்களை உடனே சரிபார்த்தேன். இரண்டும் அதனதன் விரலில் இருந்து கொண்டு என்னைப் பார்த்து சிரித்தன. கற்கள் எதுவும் காணாமல் போகவில்லை. ஆனாலும் சட்டென்று புது ந.மோ வை உருவி இடது கையில் உள்ள மோதிரவிரலில் போட்டுவிட்டேன். இனிமேல் சண்டை போட மாட்டார்கள்.

          சிரித்துக் கொண்டே "சாரி அம்ரி" என்றேன்.

          “ஏன் சார் சாரி சொல்றீங்க”.

          "இல்ல முன்னால் டிரைவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு தூங்கக் கூடாது. தூங்கினால் டிரைவருக்கும் தூக்கம் வருகிறதால் போய்ச் சேருகிற இடம் எதிர்பாராத இடமாய்விடும்னு பெரியவங்க சொல்லியிருக்காக".

          "சார் ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க, எனக்கு நல்லா பழக்கம் இருக்கு உங்களை பத்திரமாக மேலே கொண்டு சேர்த்திர்றேன்"

          “பத்திரமா அதுவும் மேலே போய் சேத்துருவே.

"ஆமா சார்".

          “என்ன அம்ரி அதத்தானே நானும் சொன்னேன். மேலே போய் சேத்துராதேன்னு”. “சார் தப்பா எடுத்திட்டிங்க அந்த மேலே இல்லை சார், மலை மேல.

          “என்ன மலை மேலயா, நீ ஏதோ ராயல் கார்டனுக்குக் கூட்டிப் போறேன்னு சொன்ன".

          “ஆமா சார் அங்கதான், மலைமேலதான் இருக்கு”.

          “அப்ப கண்டி போலயா?”

“ இது போற வழிதான் சார். கண்டி மலைவாசஸ்தலம்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?

          “அம்ரி நிஜமாவே 'கண்டி' மலைன்னு எனக்குத்தெரியாதுப்பா”.

          “எப்பவும் எந்த நாட்டுக்குப் போனாலும் நல்லா ரிசேர்ச் பண்ணிட்டுத்தான் போவேன். ஆனா இலங்கை கடைசி நிமிஷத்தில முடிவு பண்ணதாலே எதுவும் பண்ணல அதோட நீதான் இருக்கியே நீ பார்த்துக்குவன்னு ஒரு திருப்தியோட வந்து இறங்கிட்டேன்”.

          பேசிக்கொண்டே இருக்கும் போது இருபுறமும் இருந்த பச்சைக் கம்பளம் போர்த்த இயற்கையழகை பருகிக் கொண்டே போனேன். ஒரு இடத்தில் காடும் மலையும் வயலும் இணைவது போல் ஒரு இடம் வந்ததும் அங்கே நிறுத்தத் சொன்னேன். இறங்கி சில நிமிடங்கள் இயற்கையை சுவாசித்துவிட்டு படங்களைஎடுத்து விட்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.

          சிறிது நேரத்தில் பிரிவில் அழகிய ஊர் வந்தது. “அம்ரி பசியெடுக்கிறது. எங்கேயாவது நிறுத்துப்பா”, என்றேன். “அம்ரி எனக்கும் பசிக்குது சார்னு”, சொல்லி அடுத்து வந்த ஒரு உணவுக்கடையில் நிறுத்தினான். பாய் கடைன்னு பாத்தாலே தெரிந்தது. “அம்ரி பாய் பிரியாணி சாப்பிட்டு நாளாச்சு ஒரு பிடி பிடிப்போம்னு”, சொல்லி ஆர்டர் செய்தோம்.

Biriyani

          சுமாராகவே இருந்தாலும் பசி நேரத்தில் அதையெல்லாம் பார்க்காமல் உண்டு முடித்து பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். அதனைத் தாண்டியதும் வண்டி மலையேற ஆரம்பித்தது எனக்கு கொடைக்கானல் மலைதான் ஞாபகம் வந்தது. மரங்களும் செடிகளும் கொடிகளும் பச்சைப் பசேலென்று சூழ்ந்து மிக பெரிய ஒரு வரவேற்புப் பலகை "வெல்கம் டு சென்ட்ரல் பிராவின்ஸ்" என்றது அழகாக இருந்தது . பாதையெங்கும் மரகதப் பச்சை ஜொலித்தது. அப்படியே பெரிய ஒரு ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தோம். டூரிஸ்ட்கள் கூட்டம் அலை மோதியது. பார்க்கிங் கிடைக்காதலால் அம்ரி காரில்  தங்கிவிட, நான் இறங்கி டிக்கட் வாங்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றேன். அந்த ஊரின் பெயர் பேரடேனியா (Peradeniya). இங்குதான் பொட்டானிக்கல் கார்டன் இருக்கிறது. தோட்டத்தின் பின்னனியை பார்த்துவிட்டு உள்ளே போவோம்.

          இந்த ஊர் கண்டியிலிருந்து 5.5 கி.மீ தூரத்தில் இருக்கிறது. மகாவெளி ஆற்றினருகில் அமைந்திருக்கும் இந்த தோட்டத்திற்கு ஒரு ஆண்டில் குறைந்த பச்சம் 20 லட்சம் டூரிஸ்ட்கள் வருகின்றனர். இந்த மகாவெளி ஆறுதான் இலங்கையில் பாயும் ஆறுகளில் நீள மானதாம். இந்தத் தோட்டம் குறிப்பாக ஆர்க்கிட் எனும் பூவகைகளுக்கு மிகவும் பெயர் பெற்றதாம். 150 ஏக்கரில் அமைந்திருக்கும் இந்தத் தோட்டம் கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 460 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது. 4000-க்கும் மேற்பட்ட தாவரங்கள் இங்கே இருக்கின்றன.

Vimaladharmasuriya I 

          முதன்முதலில் கிபி 1371ல் மூன்றாவது விக்கிரமபாகு என்ற மன்னன் பெரடேனியாவில் ஆற்றங்கரை அருகில் தன் அரசவையை அமைத்தான். அவனைத் தொடர்ந்து வந்த மன்னர்கள் கீர்த்தி ஸ்ரீ மற்றும் ராஜாதி ராஜசிங்கே ஆகியோரும் இங்கேயே தொடர்ந்தனர். அப்போது அவர்கள் உலவுவதற்காக இந்தத் தோட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. ராஜா விமலதர்மா இங்கே ஒரு கோவிலைக் கட்டினான். ஆனால் இப்படி அருமையான இயற்கை சூழ்நிலையில் ஆட்சி சிறப்பாக இருந்த போதுதான் பிரிட்டிஷ் ராணுவம் உள்ளே நுழைந்தது. வெள்ளைக்காரன் உள்ளே நுழைந்தால் தீமையும் இருக்கும் நன்மையும் பிறக்குமல்லவா?

-தொடரும்.

சிவராசனின் திட்டமும் தனுவின் ஆவியும் !!!!!!!!!!

ராஜீவ் காந்தி கொலை - பகுதி -3

படித்ததில் பிடித்தது.

ராஜீவ் கொலை மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும்,

பிரியா நளினி சந்திப்பும் - நளினி முருகன்.

யாழ் பதிப்பகம் - எழுத்தாக்கம். தொகுப்பு - பா.ஏகலைவன்

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/blog-post_25.html

Thanu  alis ThenMozhi

          நளினி தாஸைக் கல்யாணம் செய்து கொண்டார் என்றால், முருகன் என்பது யார்?. முருகன் தானே நளினியின் கணவன் என்று சொல்லுகிறார்கள். முருகன்தானே நளினியுடன் சேர்ந்து சிறைவாசம் அனுபவித்து வருபவர் என்ற கேள்விகள் எழுவது நியாயம்.

          இந்தப் புத்தகத்தில் எழுதியுள்ள நளினியின் கூற்றுப்படி ,முருகன் என்பது வேறு ஒருவர். முருகன் என்ற விடுதலைப்புலி தமிழ்நாட்டுக்கு வருவதாக வந்த ஒரு தகவலின்படி CBI போலீசார் இந்த தாஸ்தான் அந்த முருகன் என்று முடிவு கட்டிவிட்டார்கள். விசாரணையின் ஆரம்பத்தில் இருந்து தாஸை முருகன் என்றே குறிப்பிட்டு தொடர்ந்து எல்லா ரெக்கார்டுகளிலும் தாஸை, முருகன் என்றே ஆவணப்படுத்தியதால் தாஸ் என்பவர் முருகன் என்று ஆகிவிட்டார். அதனால் நளினியும் மற்றவர்களும் கூட அவரை முருகன் என்றே குறிப்பிட ஆரம்பித்துவிட்டார்கள். போலீஸ் நினைத்ததால்  குற்றவாளியையும் மாற்றிவிடலாம். பேர் ஊர் ஆகிய எல்லாவற்றையும் மாற்றிவிடலாம் போல் தெரிகிறது. எனவே நானும் அவரை முருகன் என்றே குறிப்பிடுகிறேன்.

Waiting to kill THanu and Sivarsaan

             திருமணத்தைப் பற்றி அறிந்த நளினியின் தாயார் முருகனை நன்றாகத் திட்டி வீட்டைவிட்டு வெளியே போகச் சொல்வதும் நடந்தது. பரிதாபப்பட்ட பாக்கியநாதன் அவரை தான் வேலை செய்யும் பிரஸ்ஸில் தங்க அனுமதிக்கிறார்.

          வெளிநாட்டு ஏஜென்ட்டாக செயல்பட்ட சிவராசனிடம் ஒரு முறை நளினியையும் அறிமுகப்படுத்தி வைக்கிறார் முருகன். கணவனுக்கு எதிர்கால வாழ்க்கையை அமைத்துக் கொடுக்கும் நண்பர் என்பதாலும் கணவரின் ஊரைச் சேர்ந்தவர் என்பதாலும் நளினியும் சகஜமாகப் பழகுகிறார். ஒரு நாள் சிவராசன், தனு சுபா ஆகியோரை அழைத்துக் கொண்டு வந்து அறிமுகப்படுத்துகிறான். இருவரும் சிறிய வயது பெண்பிள்ளைகள் என்பதால் அவர்களை வேறு இடம் பார்க்கும்வரை நளினியுடன் தங்கிக் கொள்ளலாமா என்று கேட்க, நளினியும் தாராளமாக சரியென்று சொல்ல இருவரும் நளினியுடன் தங்கியிருக்கின்றனர். 

Subha with Nalini

          ஊருக்குப் புதிது என்பதால் நளினி உற்சாகமாக அவர்களை ஊர் சுற்றிக் காண்பிக்கிறார். தனு ஒரு சினிமாப் பைத்தியம் என்பதால் அடிக்கடி சினிமாவுக்கு போகிறார்கள். இப்படி 2 நாள் கழிந்த பிறகு சிவராசன் ஒரு மாலை நேரம் வந்து VP சிங் கலந்து கொள்ளும் நிகழ்ச்சிக்குப் போகிறோம் நாளை ராஜீவ் காந்தி வரும் நிகழ்ச்சிக்கும் போக வேண்டும் என்று நளினியிடம் சொல்ல அவளும் ஆகா பெரும் தலைவர்களைப் பார்க்க நல்ல வாய்ப்பு என்று எண்ணுகிறார்.

          சிவராசன், தனு, சுபா, நளினி ஆகியோர் VP சிங் விழாவில்  கலந்து கொள்கின்றனர். நளினியும் மகிழ்ச்சியுடன் இருக்கிறார். ஆனால் அது ஒரு ஒத்திகை மாதிரி நடைபெற்றது என்பது கொஞ்சமும் தெரியவில்லை என்கிறார்.

          இங்கு முக்கிய விவரம் ஒன்றை நளினி குறிப்பிடுகிறார். அதாவது சிவராசனுக்கு பல பிரமுகர்களை தெரிந்திருந்தது என்பதுதான் அது.

ஒற்றைக்கண் சிவராசன் 

          அடுத்த நாள் மதியம் நளினி, தனு, சுபா ஆகியோர் பஸ்ஸில் $பெரும்புதூர் செல்கின்றார்கள். அங்கே கூட்டத்தில் ராஜீவ் வரும் சத்தம் கேட்க தனு மட்டும் நெருங்கிச் செல்கிறார். சுபா நளினியை அழைத்துக் கொண்டு கொஞ்சம் விலகிச் செல்கிறார். நளினி, “ஏன் போகிறாய்? நானும் தனுவோடு சென்று ராஜீவ் காந்தியை பக்கத்தில் சென்று பார்க்க வேண்டும்”, என்று மறுக்க, சுபா உங்களுக்கு ஒன்றும் தெரியாது என்று சொல்லிவிட்டு முடிந்தவரை தூரமாய்ச் செல்ல சிறிது நேரத்தில் பயங்கர சத்தத்துடன் வெடித்து பிறகு நடந்தது எல்லோருக்கும் தெரியும்.

          எங்கிருந்தோ வந்த சிவராசன் இவர்கள்  இருவரையும் அவசரமாய் அழைத்துக் கொண்டு ஒரு ஆட்டோ ஏறி பின் அனைவரும்  சென்னை வந்து சேர்கிறார்கள். நளினிக்கு என்ன நடந்தது என்று புரியாமல், “என்ன இது தனு எங்கே?அவளை விட்டுவிட்டு எப்படிப் போக முடியும்? ஐயோ அவளுக்கு என்ன ஆயிற்றோ”, என்று பதறுகிறார். ஆனால் சிவராசன் நளினியை சமாதானப்படுத்தி தனுவை கூப்பிட்டு வர வேறு ஏற்பாடு செய்துவிட்டதாகக் கூறி சென்னை வருகிறார்கள்.

          இந்தச் சமயத்தில் நளினி இன்னுமொரு நம்பமுடியாத செய்தியைக் கூறுகிறார்.

          இவர்கள் மூவரும் சென்னை வந்து நளியின் வீட்டுக்கு வரும்போது அங்கே தனுவைப் பார்த்ததாகச் சொல்கிறார். தனு மூவர் முன்னும் தோன்ற நளினி அதோ தனு என்று சொல்லிக் கூச்சலிட அந்த உருவம் சட்டென மறைந்துவிடுகிறது. “எனக்கு மட்டும் தெரிந்திருந்தால் பிரமை எனலாம். ஆனால் எங்கள் மூவருக்கும் தெரிந்ததை எப்படி ஒருவரின் மனப்பிரம்மை என்று சொல்லமுடியும்”, என்று சொல்லும் நளினி அது நிச்சயமாக தனுவின் ஆவிதான் என்று அடித்துக் கூறுகிறார்.

          இவர்களோடு  அங்கு சென்ற ஹரி என்ற புகைப்படக் கலைஞர் குண்டுவெடிப்பில் இறந்து போனதும் அவர் எடுத்த புகைப்படங்கள் தான் முக்கிய ஆதாரங்களாக அமைந்தன என்பதும் உங்களுக்குத் தெரியும். இந்த ஹரி, சுபாசுந்தரம் என்பவரிடம் வேலை பார்த்ததால்  அந்தப் பெரியவரும் கைது செய்யப்பட்டு ஒன்பது ஆண்டுகள் கழித்துத்தான் விடுதலை ஆகிறார்.

          ராஜீவ் கொலைக்கு நளினியின் முழுக்குடும்பமும் துக்கம் அனுபவித்து 2 நாள் சமையல் கூட செய்யவில்லை என்கிறார். ஏனென்றால் காங்கிரஸ் பின்னணியில் இருந்த இந்தக் குடும்பத்திற்கு ராஜீவ் காந்தி என்றால் உயிர். அதனால்தான் ராஜீவைப் பார்க்கலாம் என்றதும் உடனே கிளம்பிச் சென்றிருக்கிறார் நளினி.

             அடுத்து நளினியின் தம்பி பாக்யநாதன் கைது செய்யப்படுகிறார். அவருக்கும் ராஜீவ் கொலைக்கும் எந்த சம்பந்தமுமில்லை என்றாலும் தாஸ் என்ற முருகன் என்பவருக்கு தன் வீட்டில் இடம் கொடுத்த காரணத்திற்காகவும், நளினியின் தம்பி என்பதாலும் மட்டுமே கைது செய்யப்படுகிறார். தற்கொலைக்கு முயலும் பாக்கியநாதனை போலீசார் காப்பாற்றி சிறையில் அடைக்கிறார்கள்.

          ராஜீவ் கொலையில் இவர்கள் தொடர்புபடுத்தப்படுவதை அறியாமலேயே நளினியும் முருகனும் திருப்பதி சென்று வேண்டுதலை நிறைவேற்றுகிறார்கள். நல்லபடியாக திருமணம் முடிந்து கர்ப்பமும் ஆனதால் வேண்டுதலின்படி முருகன் மொட்டையடித்துக் கொள்கிறார். அப்போதுதான்  செய்தித்தாளைப் பார்த்து விவரம் அறிந்த இருவரும் செய்வதறியாது திகைத்து விடுகிறார்கள்.

- தொடரும்.

நளினி முருகனின் கதை !!!!!!

ராஜீவ் காந்தியின் கொலை பகுதி 2 

படித்ததில் பிடித்தது.

ராஜீவ் கொலை மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும்,

பிரியா நளினி சந்திப்பும் - நளினி முருகன்.

யாழ் பதிப்பகம் - எழுத்தாக்கம். தொகுப்பு - பா.ஏகலைவன்

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/blog-post_18.html

Nalini

          நளினி ஒரு பாரம்பரிய காங்கிரஸ் குடும்பத்தைச் சேர்ந்தவர் என்று சொன்னால் உங்களால் நம்பமுடியுமா ? . ஆனால் அதுதான் உண்மை.  அவருடைய தாத்தா ஒரு விடுதலைப் போராட்ட தியாகி, காங்கிரஸின் பெரும் தலைவர்களிடம் நெருக்கமாக இருந்தவர். உதாரணத்திற்கு நளினியின் அம்மாவுக்கு பத்மாவதி என்று பெயர் வைத்தது மகாத்மா காந்தி என்றால் பார்த்துக் கொள்ளுங்கள். பத்மாவதி அவர்கள் கல்யாணி நர்சிங் ஹோமில் நர்ஸ். அங்கு போலீஸ் கேசுக்காக அடிக்கடி வரும் ஒரு சப் இன்ஸ்பெக்டரிடம் மனதைப் பறிகொடுத்து அவருடன் திருமணம் நடந்தது. இதில் துயரம் என்னவென்றால் அவருக்கு ஏற்கனவே திருமணம் ஆகியிருந்தது. பத்மாவதிக்கு பிறந்த இரண்டு பிள்ளைகளில் நளினி மூத்தவர் இரண்டாவதாக பிறந்த தம்பியின் பெயர் பாக்யநாதன். போலீஸ்கார அப்பா தன்  கோபத்தையும் அதிகாரத்தையும் மனைவி மேல் அடிக்கடி காட்ட, பத்மாவதி தன் குழந்தைகளுடன் அவரைப் பிரிந்து  தனியாக வாழ்ந்தார். தனக்கு போதுமான வருமானம் இருந்ததால் மூத்த பெண் நளினியை நன்றாக படிக்க வைத்தார். நளினியும் நல்ல பள்ளிகளில் படித்து பட்டப்படிப்பை முடித்து நல்ல ஆங்கில அறிவும் பெற்றதால் ஒரு நல்ல வேலையிலும் அமர்ந்தார்.

          பாக்யநாதன் அவ்வளவாக படிக்காமல் ஒரு பிரின்டிங் பிரஸ்ஸில் வேலை செய்து வந்தான். தாயின் அதீத கண்டிப்பைப் பொறுத்துக் கொள்ளாமல் நளினி தாயிடம் கோபித்துக் கொண்டு தனியே ஒரு ரூம் எடுத்து தங்கியிருந்தார். தம்பி பாக்யநாதன் மட்டும் அக்காவை வந்து அடிக்கடி பார்த்துச் செல்லுவான் . பத்மாவதியின் வீட்டில் அவருடைய பிள்ளைகள் தவிர,  அவருடைய மனவளர்ச்சி குன்றிய சகோதரரும் அவருக்கு உதவியாக இருந்த ஒரு வேலைகாரப் பெண்ணும் கூட தங்கியிருந்தனர்.

          பாக்யநாதன் பிரிண்டிங் பிரஸ்ஸில் வேலை பார்த்ததால் அங்கு அடிக்கடி வரும் இலங்கைத் தமிழர்களுடன் நல்ல பழக்கம். அவர்களுடைய சோகக் கதைகளை அடிக்கடி கேட்டு அவன்  போராளிகளின் மேல் அனுதாபம் கொண்டவராய் இருந்தான். அந்தக் காலகட்டத்தில் தமிழகம் முழுவதுமே போராளிகளுக்கு ஆதரவு அளித்தும், அனுதாபம் கொண்டிருந்தும் இருந்தது என்பதை நாம் நினைவில் வைத்துக் கொள்ள வேண்டும்.

 அதனால் அந்த நண்பர்களை அடிக்கடி வீட்டுக்கும் அழைத்து வருவான். அப்படி அறிமுகமானவர்களில் பேரறிவாளன், ஹரிபாபு, முத்துராஜ் ஆகியோரும் அடங்கும்.

          இலங்கையிலிருந்து புதிதாக வந்த தாஸ் என்பவர் தங்குமிடமின்றி தவித்த போது பாக்யநாதன் அவரை அழைத்துக் கொண்டு வந்து தன்னுடைய வீட்டிலே தங்க வைத்தான்.

                    இந்த தாஸின் அண்ணன் விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்தில் கட்டாயமாக இழுக்கப்பட்டு 1987ல் நடந்த போரில் இறந்து போய்விடுகிறார். தாஸின் வீட்டில் அவருடைய அண்ணன் தவிர, ஒரு அக்கா, 3 தங்கை, 3 தம்பிகள் மற்றும் பெற்றோர் என்று பெரிய குடும்பத்தின் பொறுப்பு தாஸின் மேல் விழுந்தது. தாஸின் அம்மா மார்க்கட்டில் காய்கறிக்கடை வைத்திருந்தார். அதன் மூலம் வந்த சொற்ப வருமானத்தில் தான் பத்துப்பேரும் சாப்பிட வேண்டும்.

          அதனால் தாஸ் வெளிநாடு சென்று சம்பாதித்து தன் குடும்பத்தை கரையேற்றலாம் என்று நினைத்தார். அதோடு அண்ணன் மாவீரனதால் இலங்கை ராணுவத்திலிருந்து முழுக்குடும்பமும் தொல்லையை  அனுபவித்துக் கொண்டிருந்தது. அதுதவிர விடுதலைப்புலிகள் இயக்கத்திலிருந்து தாஸை வந்து சேர்வதற்கும் வற்புறுத்தல் தொடர்ந்தபடி இருந்தது. இதிலிருந்தெல்லாம் தப்பிக்கவும் தன் குடும்பத்தைக் காப்பாற்றவும் முடிவெடுத்து கள்ளத் தோணி ஏறித்தப்பித்து வேதாரண்யம் வந்து அங்கிருந்து சென்னை வந்து சேர்கிறார்.

          தன்னுடைய ஊர்க் காரர் ஒருவர் வெளிநாட்டுக்கு அகதிகளாக ஆட்கள் அனுப்பும் ஏஜெண்டாக இருப்பதால் அவரைத் தேடித்தான் சென்னை வந்து சேருகிறார் தாஸ். அந்த ஏஜென்ட்டின் பெயர் சிவராசன். இப்பொழுது உங்களுக்கு கொஞ்சம் விளங்கியிருக்கும்.  

          நளினியின் வீட்டில் தங்கும் தாஸ், உறவினர் போல் நன்கு பழகி, நளினியின் அம்மா பத்மாவதியிடம் மிகவும் நெருங்கி விடுகிறார். வீட்டில் எல்லா உதவிகளையும் செய்வது, சமையலுக்கு காய்கறிகள் வெட்டித்தருவது, கடைக்குப் போவது என்று வேலை வெட்டி இல்லாததால் இந்த வெட்டி வேலையைச் செய்து நெருங்கிவிட்டார். அதிகப்பேர் உள்ள வீட்டில் வளர்ந்ததால் அவருடைய குணம் இவ்வாறாக இருந்தது. அதோடு உண்மையிலேயே மிகுந்த நட்போடும் பாசத்தோடும் பழகினார். ஆதரவில்லாமல் வந்த தனக்கு வீட்டில் இடம் கொடுத்ததோடு அன்பாக உபசரிப்பதையும் பார்த்து மனது நெகிழ்ந்து நன்றியுடன் அவரும் அப்படிப் பழகினார்.          தனியாக வாழும் அக்காவை ஒரு நாள் பார்க்கவரும் போது தாஸையும் அழைத்துக் கொண்டு வருகிறான் பாக்கியநாதன் ,

          அப்போதுதான் முதன் முதலாக நளினியைப் பார்க்கிறார். நளினியுடனும் குடும்ப உறுப்பினர் போல பழக ஆரம்பிக்கிறார். மேலும் ஏன் தனியாக வந்தாய் என்று பழைய மனஸ்தாபங்களை கேட்டு அறிந்து. "எவ்வளவு மனத்தாங்கல் கசப்பு இருந்தாலும் எப்படி சொந்த அம்மாவை விட்டுவிட்டு வரலாம்”, என்று சொல்லி அறிவுரையும் கூறுகிறார். அத்தோடு நிறுத்திவிடாமல் மகளுக்கும் தாய்க்கும் பாலமாக இருந்து இருவரையும் சேர்க்க முயற்சி செய்து வெற்றியும் பெறுகிறார்.

          அதன்பின் நளினியும் தன் தாய் வீட்டுக்கு அடிக்கடி வரப்போக ஆரம்பிக்கிறார். அப்படி நெருங்கிப் பழகும் போது யாரோ ஒரு அந்நியன் தன் குடும்பத்தில் இப்படி உரிமையுடன் எல்லாக் காரியங்களையும் எடுத்துச் செய்கிறார், பாசத்துடன் பழகுகிறார் என்று நினைக்கிறார் நளினி. அவருடைய அமைதியான குணம், ஆர்ப்பாட்டமில்லாத செயல்பாடு, அன்பு பாசத்தைப் பொழிதல் ஆகியவற்றைக் கண்டு நளினிக்கு தாஸின் மேல் காதல் பிறக்கிறது.

           ஒருநாள் நளினி தன் காதலை தாஸிடம் சொல்ல, தாஸ் கலவரப்பட்டு மறுக்கிறார். அது உண்ட வீட்டுக்கு ரெண்டகம் செய்வது போல் இருக்கும் என்று பலமுறை மறுத்தும் நளினி தன் பிடிவாத குணத்தால் தாஸை மிகவும் நெருக்கி சம்மதிக்க வைக்கிறார். தாஸுக்கும் உள்ளார நளினியை மிகவும் பிடித்துப் போனதால் அவருடன் இறுதியில் சம்மதம் தெரிவிக்கிறார். நளினி தாஸின் இடையில் நெருக்கம் அதிகமாகி நளினியை வேலைக்கு அழைத்துச் செல்வது, திரும்ப வீட்டிற்கு கூப்பிட்டு வருவது நேரம் அதிகமானால் அங்கேயே தங்குவது என நெருக்கம் அதிகமானது.

          வீட்டில் சொன்னால் ஒத்துக் கொள்ளமாட்டார்கள் என்று நினைத்து நளினி ஒரு நாள் அவருடைய வீட்டில் யாருக்கும் தெரியாமல் தாஸை திருப்பதி அழைத்துச் சென்று திருமணம் செய்து கொள்கிறார். நளினி தாஸைத் திருமணம் செய்து கொண்டார் என்றால் முருகன் என்பது யார்?

-தொடரும்.

பரதேசி வாங்கின நவரத்தின மோதிரம் !!!!!!

இலங்கையில் பரதேசி-13

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/blog-post_8.html

கடைக்காரர் சொன்ன விடயங்களோடு நான் கூகுள் செய்து தெரிந்து கொண்டவற்றையும் இணைத்து கீழே கொடுக்கிறேன்.

இந்த நவரத்தினங்கள் எப்போதிலிருந்து வந்தது என்று யாரும் சொல்லமுடியவில்லையாம். ஆனால் 'நவரத்தினா' என்ற சமஸ்கிருத வார்த்தை, இந்தி, கன்னடா, பர்மா, இந்தோனேசியா, நேப்பாலி ஆகிய மொழிகளில் அப்படியே பயன்படுத்தப்படுகிறது. தமிழிலும் மலையாளத்திலும் நவரத்தினம் என்றும் தெலுங்கில் நவரத்னலு என்றும் அழைக்கப்படுகிறது. அதுதான் நமக்குத் தெரியுமே தமிழின் இறுதியில் ஒரு 'லு' சேர்த்தால் அது தெலுங்கு. அதோடு பல நாடுகளில் மன்னர்களும் ராஜ குடும்பத்தினரும் இதனைப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். இதில் இந்தியா, நேபாள், இலங்கை, சிங்கப்பூர், மியான்மர் அல்லது பர்மா, கம்போடியா, வியட்னாம், இந்தோனேசியா, தாய்லாந்து  மற்றும் மலேசியா நாடுகளில் மத, கலாச்சார வித்தியாசங்களை மீறி பலகாலமாக பயன்படுத்தி வருகின்றனர் என்பது ஆச்சரியமளிக்கிறது. இதிலே தாய்லாந்து நாட்டில் நவரத்தினம் என்பது தேசியச் சின்னமாக மட்டுமின்றி மன்னரின் ராஜ சின்னமாகவும் விளங்குகிறது. மன்னர் மக்களுக்கு அழிக்கும் உயர்ந்த விருதின் பெயர் "நொவரட் ரச்சாவரபோன்" (Noppharat Ratchawaraphon). அந்தப் பதக்கத்தில்  நவரத்தினங்கள் பதிக்கப்பட்டிருக்கும்.

“இந்து மத அல்லது இந்திய ஜோதிட நம்பிக்கையின்படி பூமியில் உள்ள ஜீவன்களை நவக்கிரகம் என்று சொல்லக்கூடிய ஒன்பது கிரகங்கள்  பாதிக்கின்றன. ஒரு மனிதனின் முழு வாழ்க்கையிலும் இவை தொடர்பு கொண்டிருக்கின்றன. எனவே இந்த ஒன்பது ரத்தினங்களை அணிவதின் மூலம் அவற்றிலிருந்து விலக்கும் பாதுகாப்பும் கிடைக்கிறது", என்றார் கடைக்காரர். “ஐயா அதிலெல்லாம் எனக்கு நம்பிக்கையில்லை. ஆனால் எனக்கு இறைவன் மேல் நம்பிக்கை உள்ளது. இறைவன் ஒருவன்தான் படைத்து, காத்து அழிப்பவன். இறைவனுக்கு மேலான அதிகாரம் ஒன்றுமில்லை. எனவே இறைவனை நம்பி வாழுபவர்கள் இந்த மாதிரி இடைப்பட்ட காரியங்களில் நம்பிக்கை வைக்காது, இறைவனை மட்டுமே சார்ந்து வாழவேண்டும்”, என்றேன். அவர் என்னை விநோதமாகப் பார்த்தார்.

"சரிசரி இவை ஒன்பதும் என்ன கற்கள் என்பதைச் சொல்லுங்கள்", மறுபடியும் விளக்க ஆரம்பித்தார்.

1)   மாணிக்கம் - (Ruby) என்பது சூரியனுக்கு (Sun)

2)   முத்து (Pearl) என்பது சந்திரனுக்கு (Moon)

3)   பவளம் (Red coral) என்பது செவ்வாய்க்கு (Mars)

4)   மரகதம் (Emerald) என்பது புதன் (Mercury)

5)   புஷ்பராகம் (Yellow Sapphire) என்பது வியாழன் (Jupiter)

6)   வைரம் (Diamond) என்பது வெள்ளி (Venus)

7)   நீலம் (Blue Sapphire) என்பது சனிக்கு (Saturn)

8)   கோமேதகம் (Hessonite) என்பது ராகுவுக்கு

9)   வைடூரியம் (Cat's Eye) என்பது கேதுவுக்கு.

Add caption

"ஆனால் இவைகளை அணியும் போது இவையெல்லாம் குறையில்லாத நல்ல தரமான கற்களாக இருக்க வேண்டும். இல்லாவிட்டால் துரதிர்ஷ்டத்தை கொண்டு வந்துவிடும்" என்றும் சொல்லி பயமுறுத்தினார். நானும் கேட்டுக் கொண்டேன்.

“அது சரி இந்த பாம்பு கக்கும் ரத்தினம் எது ?”

“அது சும்மா கதை ,பாம்பு விஷம்தான் கக்கும்” .

“அய்யய்யோ ஆளை விடுங்க சாமி”

"அதோடு விவரம் தெரியாதவர்களிடம் வாங்கிவிடக் கூடாது"

“ஏன்?”

"ஒன்பது கற்களுக்கு ஒரு அமைப்பு இருக்கிறது. மாணிக்கம் சூரியனைக் குறிப்பதால் அது நடுவில் இருக்க வேண்டும். அதனைச் சுற்றிலும் கடிகாரச்சுற்றுவாக்கில் (clockwise)வைரம், முத்து, பவளம் , கோமேதகம், நீலம், வைடூரியம் புஷ்பராகம் மற்றும் மரகதம் என்று அமைய வேண்டும். நவக்கிரக எந்திரத்திலும் இதே அமைப்புதான் இருக்கிறது"

தாய்லாந்து அரசிகள் வழிவழியாக இப்படி ஒரு அமைப்புள்ள சங்கிலிகளைத்தான் அணிகிறார்களாம்.

இன்னும் பலவிஷயங்களைச் சொல்லத்துவங்கினார். நான் தான் நடுவில் தடுத்து நிறுத்தி ஆளைவிடச் சொன்னேன். ஒரு நவரத்தின மோதிரத்தையும் வாங்கிக் கொண்டேன்.

என்னவோ கண்ணை மூடிச் சொல்லிவிட்டு, கண்களில் ஒற்றிவிட்டு இரு கைகளாலும் கொடுத்தார். நானும் இரு கைகளை நீட்டி வாங்கிக் கொண்டு உடனே அணிந்து கொண்டேன். எனக்கு மிகவும் பிடித்திருந்தது.

நான் ஏற்கனவே அதுமாதிரி மோதிரங்களை அணிந்திருந்த பலரைப் பார்த்திருக்கிறேன். அந்த மோதிரங்களில் உள்ள கற்கள் மிகவும் சிறியதாக இருக்கும். ஆனால் நான் வாங்கிய மோதிரத்தில் கற்கள் பெரியதாகவும், ஒளி நிறைந்ததாகவும் இருந்தது.

Thailand's flawless "Queen Sirikit Navaratna" Necklace.

முதன்முதலில் நான் ஏமாறாமல் வாங்கிய இந்த நவரத்தின மோதிரம் நன்றாகவே இருந்தது எனக்கு மகிழ்ச்சியளித்தது.

"சார் நல்லாப் பேரம் பேசி வாங்குறீங்களே", என்றான் அம்ரி.

நான் ஏமாந்த கதைகளைச் சொல்லி என்னை நானே குறைத்துக் கொள்ள விரும்பாமல் ஒரு புன்னகையை உதிரவிட்டுவிட்டு கீழிறங்கி நடந்தோம்.

ஆற்றங்கரையிலிருந்து மெயின் ரோட்டுக்கு வந்த சாலையில் இருபுறமும் சுவினியர் கடைகள் இருந்தன. அதனை வேடிக்கை பார்த்துக் கொண்டே வந்தேன். திடீரென ஞாபகம் வர, "அம்ரி இங்கு யானைத் தந்தம் கிடைக்குமா?"

"சார் கிடைக்கும் ஆனால் கிடைக்காது"

“நீயும் அந்தப் படத்தைப் பாத்திட்டியா? சரி விளங்குறாப்ல சொல்லு”.

“சார் கள்ள மார்க்கெட்டில் கிடைக்கும். ஆனால் ஆனால் என்ன? நீங்கள் கள்ளத் தோணியில் தான் போக முடியும்”.

 “ஐயையோ ஏன்?”.

“தந்தம் ஒரு தடை செய்யப்பட்ட பொருள், ஏற்றுமதி செய்யமுடியாது, வெளிநாடுகளுக்கு எடுத்துச் செல்ல முடியாது.

“அட இங்கேயுமா?”

 எத்தனை யானைகள் இங்கு இருக்கு ஆஹா. யானைகளும் இருக்கு தந்தமும் இருக்கு ஆனால் எடுத்துச் செல்ல முடியாது?

“சரி அம்ரி கிளம்பலாமா? அடுத்து எங்கே?”
“அடுத்து கண்டிதான்”

“அடுத்து கண்டி? அப்ப எடு வண்டி ?”

“போகிற வழியில் ஒரு அழகிய தோட்டம் இருக்கிறது”

“ தோட்டமா அதெல்லாம் வேண்டாம்”

“ இல்லைசார் இது கண்டி ராஜா அமைத்த ராயல் பொட்டானிக்கல் கார்டன்”

“ அப்படியா அப்ப அவசியம் போகலாம்”

கார் கிளம்பி வேகமெடுத்தது .

-தொடரும்.