சிவாஜிக்குப் பாடிய SPB

பூப்போலே உன் புன்னகையில்

எழுபதுகளில் இளையராஜா பாடல் எண்: 35

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/sp.html

            1979ல் வெளிவந்த கவரிமான் என்ற படத்திற்காக இளையராஜா இசையமைத்த பாடல் இது. சிவாஜியின் சிம்மக் குரலுக்கு  TM செளந்திரராஜனைத்தவிர வேறு யாரும் சரியாக மேட்ச் ஆகமாட்டார்கள் என நினைத்த காலம் அது. இளையராஜாவும் பல பாடல்களில் அதனையே பின்பற்றினார். "அந்தப்புரத்தில் ஒரு மகாராணி", "தேன் மல்லிப்பூவே" ஆகிய பாடல்கள்  அதற்கு சாட்சி. ஆனால் கவரிமான் படத்தில் SPB  பாடிய இந்தப் பாடல் சிவாஜிக்கு மிகவும் பொருத்தமாகவே இருந்தது. அதற்காக இதற்கு முன்னால் சிவாஜிக்கு SPB பாடியதேயில்லை என்று சொல்லிவிடமுடியாது. MS விஸ்வநாதன் இசையில் கூட SPB குரலை சிவாஜிக்குப் பயன்படுத்தியிருக்கிறார். திரிசூலம் படத்தில் 'காதல் ராணி', கெளரவம் படத்தில் "யமுனா நதி இங்கே" போன்ற பல பாடல்கள் இருக்கின்றன. யேசுதாசும் கூடப்பாடியிருக்கிறார் .ஆனால் பெரும்பாலும் சிவாஜியின் இளைய வேடத்திற்காக இருக்கும். ‘பூப்போலே’ என்ற அந்தப்பாடலை முதலில் கேட்டுவிடுங்கள்.

Sivaji with Ilayaraja

இசையமைப்பு:

           தாய் அல்லது தந்தை தங்கள் பிள்ளைகளுக்குப் பாடும் பாடல்கள்  பொதுவாக சென்டிமெண்டலாக  கொஞ்சம் ஸ்லோவாக  தழுதழுக்க இருக்கும். ஆனால் இந்தப்பாடல் வேகப்பாடலாக இருக்கிறது. ஆரம்பத்திலேயே தபேலா இசையுடன் வேகமெடுக்கும் பாடல் கடைசி வரை வேகத்துடன் இருந்து முடிகிறது. அதற்குத்தகுந்தாற்போல் பல இசைக்கருவிகளை இணைத்து இசையமைத்திருக்கிறார் இளையராஜா. வழக்கம்போல் புல்லாங்குழலும் கிடாரும் இருக்கிறது. வயலின் குழுமம் மிஸ்ஸிங். இந்தப்பாடலை முழுவதுமாக வரும் தபேலாப் பாடல் என்று சொல்லலாம். துள்ளல் இசைக்கும் மகிழ்ச்சி மூடுக்கும்  இந்த மெட்டு பெரிதும் துணையாக இருக்கிறது.

பாடல்வரிகள்:

பூ போலே உன் புன்னகையில்

பொன் உலகினை கண்டேனம்மா

பூ போலே உன் புன்னகையில்
பொன் உலகினை கண்டேனம்மா
என் கண்ணே கண்ணின் மணியே
என் உயிரே உயிரின் ஒளி நீயே

(பூ போலே) 

பூங்காற்றிலே சிறு பூங்கொடி போல்
நீ நடப்பது நாட்டியமே

மூங்கிலிலே வரும் சங்கீதம் போல்
நீ சிரிப்பது காவியமே
அன்புக்கு நூறு ஆசைக்கு நூறு
முத்துக்கள் சூட்டி நான் காணுவேன்
வா மகளே எனை பார் மகளே
என் உயிரின் ஒளி நீயே

(பூ போலே )

அம்மாவென்று வரும் கன்றுக் குட்டி
அது தாய்மையை கொண்டாடுது

குக்கூ என்று வரும் சின்னக் குயில்
தன் குழந்தைக்கு சோறூட்டுது
நெஞ்சோடு பாசம் வந்தாடும் போது
கண்ணோடு நேசம் ஆறாகுமே
நீயின்றி என்றும் நானில்லையே
என் உயிரின் ஒளி நீயே

          பாடலை எழுதியவர் எழுபதுகளில் இளையராஜாவின் ஆஸ்தான பாடலாசிரியராகத் திகழ்ந்த பஞ்சு அருணாச்சலம் அவர்கள். இவருக்குப்பாடல்கள் கொடுத்தது இளையராஜாவின் நன்றிக்கடனாகவும் இருக்கலாம். ஆனால் வழக்கம்போல்  இல்லாமல் நல்ல வரிகளைக் கொடுத்திருக்கிறார் பஞ்சு. அவருடைய பிள்ளைகளையும் நினைத்து எழுதியிருக்கலாம். முதல் சரணத்தில் வரும், "பூங்காற்றிலே சிறு பூங்கொடி போல் நீ நடப்பது நாட்டியமே, மூங்கிலிலே வரும் சங்கீதம்  போல் நீ சிரிப்பது காவியமே" என்பவை நல்ல வரிகள். ஆனாலும் புதிய சிந்தனை அல்ல. இரண்டாவது சரணத்தில் "நெஞ்சோடு பாசம் வந்தாடும் போது கண்ணோடு நேசம் ஆறாகுமே", என்று ஆனந்தக் கண்ணீரைக் குறித்துச் சொல்லும்போது மனத்தைத் தொடுகிறார் பஞ்சு. மெட்டுக்கு ஈடு கொடுக்கும்  வரிகள் என்று முழுப்பாடலையும் சொல்லலாம்.

பாடலின் குரல்:

          கவனித்துப் பார்த்தீர்கள் என்றால் இந்தப்பாடலில்  SPB -ன் குரல் சற்றே வித்தியாசமாக ஒலிப்பதைப் பார்ப்பீர்கள். இது, இளையராஜா, ஸ்கேல் என்று சொல்லப்படும் சுருதியில் செய்த மாற்றமாக இருக்கலாம். அல்லது சிவாஜிக்காக SPB சற்றே மாற்றிப்பாடியதாக எடுத்துக் கொள்ளலாம். எது எப்படியென்றாலும் பாடல் அருமையாக ஒலிக்கிறது. அவரவர் பிள்ளைகளை நினைத்துக் கொண்டு பாடினால் பாடலின் சுவை இன்னும் கூடும் என்பதில் சந்தேகமில்லை.

இளையராஜாவின் ஆரம்ப கட்ட இசையில் ஒலிக்கும் நல்ல பாடல் இது. மறுபடியும் ஒருமுறை கேட்டுப்பாருங்களேன். 

தொடரும்

மர ஆப்பிள் பழமும் டச்சுக் கோட்டையும் !!!!

இலங்கையில் பரதேசி -24

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/09/blog-post_18.html

Galle Fort

ஒரே நாளில் பல இடங்களை ஆடி ஓடி தேடிப்பார்த்து அலுப்புடன் வந்த எனக்கு வெதுவெதுப்பான குளியல் ஆனந்தமாக இருந்தது. புத்துணர்ச்சி பெற்ற குளியலறையை விட்டு வெளியே வந்தேன். வேறு எங்காவது போகலாம் என மனது நினைத்தது. ஆனால் கால்கள் இன்றைக்குப் போதுமென்றது. வழக்கம்போல் முழங்காலில் நின்று ஜெபித்துவிட்டு படுக்கையில் விழுந்தேன். படுத்துக் கொண்டே சிறிது நேரம் படிப்பது வழக்கம் ஆனால் கனமான இமைகள் அழுத்த ஒரு சில நிமிடங்களில் ஆழ்ந்த உறக்கத்திற்குப் போனேன். நல்ல தூக்கத்தில் இருந்த போது, “சார் சார்”, என்று ஒரு குரல் அதோடு கதவு தட்டும் சத்தமும் கேட்டது. கனவா நனவா என்று தெரியாமல் மிகவும் முயன்று இமைகளைத் திறந்து பார்த்தால், அது கனவல்ல. ஜன்னல் வழியே அம்ரி ஃபிரெஷ்ஷாக தெரிந்தான். மணியைப் பார்த்தால் மணி ஏழு. ஓ ஏழு மணிக்கு வருவேன் என்று அம்ரி சொன்னது அப்போதுதான் ஞாபகம் வந்தது. கதவைத்திறந்துவிட்டு, "அம்ரி அசந்து தூங்கிட்டேன் போல, 1/2 மணி நேரம் கொடு எல்லாவற்றையும் முடித்து வந்து  விடுகிறேன்”, என்றேன்.

Xmas Tree in the church

"பரவாயில்லை சார், வெயிட் பண்றேன்”, என்றான் அம்ரி. மடமடவென்று ரெடியாகி வெளியே வர மணி 7.30. ரூம் சர்வீசில் காலை உணவு சாப்பிட்டு வெளியே வந்தோம். அன்று ஞாயிற்றுக்கிழமையாதலால், "ஏதாவது ஒரு ஆலயத்தில் நிறுத்து", என்றேன். போகிற வழியில் ஒரு அழகிய கத்தோலிக்க ஆலயம் வந்தது. திறந்திருந்த ஆலயத்தில் யாருமே இல்லை. காலை ஆராதனை 10 மணி என்று போட்டிருந்தது. கோயில் பிள்ளை (Sexton) அல்லது ஆலயப்பணியாளர்கள் காலையிலேயே வந்து திறந்து வைத்து பெருக்கிக் கூட்டி வாசலில் கோலம் கூட போட்டிருந்தார்கள். 

கிறிஸ்மஸ்  கொண்டாட்டத்தின் மிச்சங்களை ஆலயத்தின்  உள்ளேயும் வெளியேயும் பார்க்க முடிந்தது. துணியாலான ஒரு வித்தியாசமான  உயரமான கிறிஸ்மஸ் மரமும் வளாகத்தில் இருந்தது. சிறுது நேரம் உள்ளே போய் ஜெபம் செய்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். நான் அங்கிருந்து கிளம்பும் வரை ஒருவரையும் பார்க்கவில்லை.

          அங்கிருந்து கிளம்பி கார் வேகமெடுத்தது. போகும் வழியில் நிறைய இடங்களில் ரோட்டோரங்களில் பைனாப்பிள் கடைகள் இருந்தன. அளவில் சிறிய காய்களாக இருந்தன. ஆர்கானிக் என்று நினைக்கிறேன். "ஏதாவது ஒரு இடத்தில் நிறுத்தி அம்ரி", என்றேன். ஒரு ரெண்டு மூன்று கடைகள் கூட்டமாக இருந்த இடத்தில் அம்ரி நிறுத்தினான். அங்கே பைனாப்பிள் கடையும் மாங்காய்கள் மற்றும் இளநீர் கடைகளும் இருந்தன. "எது வேணும்", என்று கேட்ட அம்ரியிடம் எல்லாமே வேண்டும் என்றேன்.

பைனாப்பிளை அழகாக தோல் நீக்கி வெட்டிக் கொடுத்தார்கள். சிறியதாக இருந்ததால் விளையாத பிஞ்சுக் காயோ என்று நினைத்தேன். ஆனால் சுவை அற்புதமாக இருந்தது. அடுத்த கடையில் மாங்காய் இருந்தது.  மாம்பழமும் இருந்தது. அருகில் உருண்டையாக ஏதோ இருந்தது. உற்றுப் பார்த்தால் அட நம்ப விளாம்பழம்.

          விளாம்பழத்தை ஆங்கிலத்தில் வுட் ஆப்பிள் என்று சொல்வார்கள். நல்ல பொருத்தமான பெயர்தான் . சாப்பிட்டு எத்தனை நாட்கள் ஆகின்றன என்று அவற்றுள் சில பழங்களையும் வாங்கிக் கொண்டேன். மாங்காய்களை வெட்டி கொஞ்சம் உப்பு மிளகாய்ப் பொடியும் வாங்கிக் கொண்டேன். அதற்கப்புறம் தேவாமிர்த இளநீரையும் வழுக்கையையும் உறிஞ்சி உறிஞ்சி சாப்பிட்டு விட்டு ஒரு சிறு ஏப்பத்துடன் வண்டியில் ஏறினேன்.

"சார் எல்லாத்தையும் ஒண்ணா சாப்பிடாதீங்க வயிறு கெட்டுப் போச்சுன்னா எதுவும் பண்ண முடியாது".அவன் சொன்னபோதுதான் வயிற்றை எதோ செய்கிற மாதிரி தெரிந்தது.

கார் வேகமெடுத்து ஹைவேயில் நுழைந்தது. அருமையான டிரங்க் ரோடு. உலக வங்கித்திட்டத்தில் கட்டப்பட்டது என்று அம்ரி சொன்னான் என்று ஞாபகம்.

கார் அப்படியே வழுக்கிக் கொண்டு சென்றது. விரைவிலேயே கால் வந்து சேர்ந்தோம். கால் அல்லது காலே என்பது டச்சுக் காரர்களின் பகுதியாக இருந்தது. அதன் மிச்ச சொச்சங்கள் நிறையவே இருந்தன.

Galle City

கோட்டை, கொத்தளங்கள், பழைய கட்டடங்கள், ஆலயங்கள் என அந்த ஊர் முழுதும் அவை பரவிக்கிடந்தன. அதோடு ஒரு ஐரோப்பிய நகரத்துள் வந்தது போல எங்கெங்கு நோக்கினும் வெள்ளைக் காரர்கள் கூட்டம் அலைமோதியது. அவர்கள் இங்கு வந்து இந்த சீசனில் மாதக் கணக்கில் தங்கிவிடுவார்களாம்.

ஒரு வளைவில் திரும்பியதும் காலே கோட்டை பிரம்மாண்டமாக முன்னால் தெரிந்தது. வழக்கம்போல் சிறுகுறிப்பு பார்த்துவிடுவோமா?

காலே என்ற வளைகுடாப்பகுதி இலங்கையின் தென்மேற்கு கடற்கரையில் அமைந்திருக்கிறது. இந்தக் கோட்டை டச்சுக் கோட்டை என்று சொன்னேன் அல்லவா. ஆனால் இதனை முதலில் காட்டியது போர்த்துக்கீசியர், ஆண்டு 1588ல். அதன்பின் 17ஆவது நூற்றாண்டில் டச்சுக் காரர் ஆக்கிரமித்து ஆண்டு 1649ல் இன்னும் விஸ்தாரமாக விரிவு படுத்திக்கட்டினராம். கிட்டத்தட்ட 500 வருடங்கள் ஆகியும் அதன் அழகும் கம்பீரமும் கண்ணைக்கவர்ந்தன. இலங்கையின் தொல்பொருள் ஆய்வுத்துறை வசம் இருக்கும் இந்தக் கோட்டையை மிகுந்த பொருட் செலவில் அவர்கள் பராமரித்து வருகிறார்கள். அப்படி இருக்கும்போது யுனெஸ்கோ சும்மா விட்டுவிடுவார்களா?. வேர்ல்ட் ஹெரிடேஜ்  சைட்டாக அங்கீகாரம் கொடுத்தார்கள்.   காலே பகுதி சுனாமியின் தாக்குதலால் பெரிதும் அழிவு கண்டது. ஆனாலும் சுனாமியை எதிர்த்து நின்ற இந்தக் கோட்டை பெரும்பாலும் தன்னை தற்காத்துக் கொண்டது. ஒரு சில பகுதிகள் சிதில மடைந்தாலும் அதனை மீண்டும் கட்டிவிட்டனர். நான் செல்லுகையில் பராமரிப்பு வேலைகள் நடந்து கொண்டுதான் இருந்தன.

Galle City

இதன் உள்ளே உள்ள சில பகுதிகளுக்கு இன்னமும் டச்சுக்காரர் சிலர்கள் உரிமையாளர்கள் என்பது ஆச்சரியமூட்டும் செய்தி.

காலே என்பது டச்சு மொழியின் காலஸ் என்ற வார்த்தையிலிருந்து வந்திருக்கலாம் என்பது சிலருடைய வாதம் இதன் அர்த்தம் "கோழி" என்பது.இன்னும் சிலர் இது காலா என்ற சிங்கள மொழியிலிருந்து வந்திருக்கிறது என்கிறார்கள். அதன் அர்த்தம் கால்நடை மந்தை என்பது. பின்னதற்கு லாஜிக்  இருக்கிறது.

ஆனால் இந்த நகரம் என்னவோ போர்த்துக்கீசியர் மற்றும் டச்சுக்காரர்களால் மட்டும் புகழ் பெறவில்லை. கி.பி.125-150-ல் தாலமியின் உலக வரைபடத்திலேயே இது முக்கிய துறைமுகமாகக் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறதாம். கிரீஸ், அரேபியா சைனா மற்றும் பல நாடுகளோடு நேரடி வாணிபத் தொடர்பு கொண்டிருந்தது.

இப்படி வரலாற்றுப் புகழ் பெற்ற இந்தத் துறைமுகத்தில் போர்த்துக் கீசியர் எப்படி வந்து சேர்ந்தார்கள் என்று பார்க்கலாம்.

-தொடரும்.

கமல்ஹாசன் அரசியலுக்கு வரலாமா?

கமல்ஹாசனுக்கு அரசியலுக்கு வர உள்ள தகுதிகள்.

1.   அண்ணா, கருணாநிதி, எம்ஜியார், ஜெயலலிதா போலவே திரைத்துறையைச் சேர்ந்தவர். (இது மிக முக்கியம் !)

2.   எம்ஜியார், ஜெயலலிதா வரிசையில் இன்னுமொரு நடிகர். 229க்கும் மேல் படங்கள் நடித்தவர்.

3.   ஜெயலலிதா மறைவுக்குப்பின் முதலமைச்சர் ஆசையில் இருக்கும் ஆயிரத்தில் ஒருவர்.

4.   காமராசர், கருணாநிதி, எம்ஜியார், வரிசையில் பள்ளிப்படிப்பு கூட முடிக்காதவர் .

5.   கருணாநிதி, எம்ஜியார் போலவே பல திருமணங்கள் செய்தவர்.

6.   கருணாநிதி, எம்ஜியார் போலவே நாத்திகர்.

7.   எம்ஜியார், ஜெயலலிதா போல சிவப்பு நிறமாக இருப்பது.

8.    எம்ஜியார், ஜெயலலிதா போல ரசிகர் மன்றங்களை  கட்டுக்கோப்பாக நடத்தி வருவது.

9.   ஜெயலலிதா போல கொள்கை என்று ஒன்று இல்லாமல் இருப்பது.

10.                காதல் இளவரசன் , உலக நாயகன் போன்ற பட்டங்கள் பெற்றவர் (அதென்னங்க உலக நாயகன் ?)

11.                முத்தக் காட்சிகள் உட்பட எதையும் வெளிப்படையாகச் செய்பவர்.

12.                ரஜியினின் நீண்டநாள் நண்பர் (இது ஒரு நல்ல தகுதி!)

13.                ஆண் வாரிசு இல்லாதவர். (இது மிக மிக அவசியம்)

14.                இத்தனை சினிமாவில் கிடைக்காது பிக்பாஸ் நிகழ்ச்சி மூலம் கிடைத்திருக்கும் மக்களுடன் உள்ள நெருக்கம்.

15.                சமூக எதிர்பார்ப்புகளுக்கோ, கட்டுக்கோப்புகளுக்கோ, சம்பிரதாயங்களுக்கோ அடங்காதவர்.

கமல்ஹாசனுக்கு அரசியலுக்கு வர தடையாக இருக்கும் தகுதிகள்:

1.   தமிழை நன்றாக உச்சரித்துப் பேசுவது.

2.   நேர்மையாக நடக்க முயல்வது.

3.   எதையும் வெளிப்படையாகப் பேசுவது.

4.   உள்ளூர்க்காரர் மற்றும் பச்சைத் தமிழன்.

5.   மத்திய அரசின் கொள்கைகளை எதிர்ப்பவர். (என்றுதான் நினைக்கிறேன்)

6.   திராவிட இயக்க ஈடுபாடு உள்ளபவர்.

7.   எல்லா மதத்தினரையும் சகோதரராய் நினைப்பது.

8.   ரஜினியின் நண்பராய் இருப்பது.

9.   தன்மானத் தமிழனாய் இருப்பது.

10.                சாதி சார்ந்த இயங்காத தன்மை.

11.                பிராமண குலத்தில் பிறந்தும் அப்படி கொஞ்சம் கூட காட்டிக் கொள்ளாத தன்மை.

12.                கம்யூனிஸ்ட்களிடம் இருக்கும் நெருக்கம்.

13.                நல்ல ஆரோக்கியமான உடல் நலம்.

14.                பெரிதாக குடும்பச்சிக்கல் இல்லாமல் இன்னும் சிங்கிளாகவே இருப்பது.

15.                பெரிதாக எந்தக் குற்றச் சாட்டும் இல்லாதவர்.

16.                மக்களுக்கு உண்மையிலேயே நன்மை செய்ய வேண்டும் என்ற ஆசை.

வெளியே பார்ப்பதற்கு இதெல்லாம் இப்படியாக தெரிந்தாலும் , ஏதாவது உள்குத்து ( Hidden Agenda) இருக்குமோ என்ற சந்தேகமும் அவ்வப்போது தோன்றுகிறது.பொறுத்திருந்து பார்ப்போம்.

Add caption

நியூயார்க்கில் ஒரு பரத நாட்டிய விழா !!!!!!

Subiksha 

நண்பர் செந்தமிழ்ச்செல்வன், பரிமளா தம்பதியினரின் மூத்த மகள் சுபிக் ஷாவின் பரதநாட்டிய அரங்கேற்றத்திற்கு அழைப்பிதழ் மூன்று மாதம் முன்னேரே எனக்கு வந்துவிட்டது.  வந்தவுடனே கண்டிப்பாகச் செல்ல முடிவெடுத்து நாளைக் குறித்து வைத்துக் கொண்டேன். அது கடந்த சனிக்கிழமை (09.16.2017) அன்று ஃபிளஷிங்கில் உள்ள ஹிண்டு டெம்பில் கலையரங்கத்தில் இனிதே நடந்தேறியது. மாலை 4:30  மணியளவில் ஆரம்பித்து 9:00 மணியளவில் முடிந்து பின்னர் இரவு உணவுடன் நிறைவு பெற்றது.

Add caption

மாலை  4:00 மணிக்கெல்லாம் பரதேசி அங்கு ஆஜர். நண்பர்கள் தமிழ்ச் சங்கத் தலைவர்கள் சிவபாலன் தம்பதியினர், ரங்கநாதன் தம்பதியினர், விஜயகுமார் தம்பதியினர் பாலா தம்பதியினர் ஆகியோர் ஏற்கனவே வந்து வரவேற்க அவர்கள் அருகில் இருந்த இருக்கையில் அமர்ந்து கொண்டேன். தலைவர்கள் பக்கத்தில் அமர்ந்ததாலோ அல்லது என் புகழ் (?) பெருகியதாலோ என்னவோ, பலர் வந்து எங்களை போட்டோ எடுத்தனர். இது சாப்பிடுவது வரை தொடர்ந்தது.

இந்த அரங்கேற்றத்திற்கு எப்படியெல்லாம் திட்டமிட்டார்கள் என்பதைக் கண்டு வியப்பில் ஆழ்ந்தேன். முதலாவதாக இதற்கென ஒரு வெப்சைட் இணையதளம் (http://subhiksha.net) உருவாக்கப்பட்டது. பிறகு நண்பர்களுக்கு ஒரு எலக்ரானிக் அழைப்பிதழ் அனுப்பப்பட்டது. அதுவும் மூன்று மாதங்களுக்கு முன்னரே. அதன்பின்னர் இரண்டு மாதம் முன் அழகிய அழைப்பிதழ் வந்து சேர்ந்தது. அழைப்பிதழுக்கென்று தனிப்பட்ட ஃபோட்டோ ஷூட் செய்யப்பட்டது, அதனைப் பார்க்கும் போதே தெரிந்தது. பல வண்ண ஆஃப்செட்டில் சுபிக்ஷா பலவித உடைகளில் நடன முத்திரைகள் பிடித்து நின்றிருந்தாள். அவ்வப்போது மறந்துவிடக் கூடாது  என்றெண்ணி ஈமெயில் ரிமைன்டர்கள் வந்து கொண்டேயிருந்தன.

With Guru Sathya Pradeep 

அரங்கின் முன் ஆங்காங்கே சுபிக்ஷாவின் சிறிய அளவு கட் அவுட்கள் வைக்கப்பட்டிருந்தன. எல்லா போட்டோக்களிலும் சுபிக்ஷா புன்னகைத்துக் கொண்டிருந்தாள். அந்தப் புன்னகை ஆடும்போது துவங்கி முடியும் வரை நிலைத்திருந்தது ஆச்சரியம்தான்.

Dr.Aparna Sharma

மேடையின் திரைகள் உயர்ந்ததும், இடது புறத்தில் சுபிக்ஷாவின் குரு சத்யா  பிரதீப் பெருமையுடன் நடுநாயகமாக அமர்ந்திருக்க அவர் அருகில் பாடகர் டாக்டர் அபர்னா ஷர்மா, வலது புறம் மிருதங்க வித்வான் B.V.கணேஷ், மறுபுறம் புல்லாங்குழல் C.K.பதஞ்சலி மற்றும் வயலின் வித்வான் C.K.விஜயராகவன் இருந்தனர். குரு தவிர மற்ற எல்லோரும் இந்தியாவிலிருந்து வந்தவர்கள். அவரவர் துறைகளில் விற்பன்னர்கள் என்று அறிமுகப் படுத்தியதோடு மட்டுமல்ல வாசிக்கும் போதும் தெரிந்தது. குரு சத்யா  பிரதீப், (www.satyapradeep.com)  லாங் ஐலண்டில் “நிருத்ய சாகரம் டான்ஸ் அக்கெடெமி” என்று நடனப் பள்ளியை ஆரம்பித்து நடத்தி வருகிறார். பல நாட்டிய நிகழ்ச்சிகளை நடத்தியவர். எனக்கு ஏற்கனவே அறிமுகம் ஆனவர் .

சிறப்பு விருந்தினர்களாக பிரபல நடன ஆசிரியர் கலைமாமணி ஜெயந்தி சுப்ரமணியமும் பேரூர் ஆதீனம் தவத்திரு மருதாச்சல அடிகளாரும் இந்தியாவிலிருந்து வந்திருந்தார்கள்.      

ஜெயந்தி சுப்ரமணியம் ஆங்கிலத்தில் ஒரு அற்புத உரையாற்றினார். சுபிக்ஷாவின் நடனத்தின் சிறப்புகளை எடுத்துக் காட்டியதோடு பரதக் கலையின் பெருமைகளையும் விளக்கினார்.

பேரூர் மருதாசல அடிகளார் தமிழில் தொடங்கி ஆங்கிலத்திற்குத் தாவினார். அவரின் உரையின் சாராம்சத்தை தமிழிலேயே சொல்லியிருந்தால் இன்னும் சிறப்பாக இருந்திருக்கும்.

மேடையின் மறுபுறம் கலையரசன் தில்லையம்பல நடராஜனின் நடன விக்கிரகம் அமைக்கப்பட்டு அலங்கரிக்கப் பட்டிருந்தது.

நிகழ்ச்சி பரதக்கலை பிறந்த தஞ்சை வழுவூரில் இருக்கும் ஸ்தல விக்கிரகங்களுக்கு ஜெபப் பாடலுடன் துவங்கியது. அடுத்து நாட்டை ராகத்தில் மிஸ்ரஜம்ப தாளத்தில் ஜம்ப் செய்து சுபிக்ஷா உள்ளே வந்து பஞ்சமூர்த்தி அஞ்சலியில் தெய்வங்களுக்கும்,  குருவுக்கும், இசைக்குழுவுக்கும் வந்திருந்த அனைவருக்கும் வணங்கி வரவேற்ற விதத்தில் நிகழ்ச்சி சூடுபிடிக்க ஆரம்பித்தது.

அதற்கு அடுத்து வந்த “அலரிப்பு, ஜதீஸ்வரம், வர்ணம், பதம், திருப்புகழ், தில்லானா ஆகிய அரங்கேற்ற வரிசைகளைத் தொடர்ந்து ஆடி பிறகு மங்களம் பாடி முடிந்தது. ஒவ்வொரு நடனத்திற்கும் ஒவ்வொரு உடையில் மொத்தம் ஏழு உடைகளில் சுபிக்ஷா ஆடியபோது சில சமயங்களில் நியூயார்க்கில் இருக்கிறோமா? இல்லை ஏதோ இந்திரலோகத்தில் இருக்கிறோமா என்ற சந்தேகம் எழுந்தது.

குறிப்பாக நடனத்தின் சிறப்பு அம்சமாக 40 நிமிடம் ஆடிய வர்ணத்தில் தசாவதாரத்தின் பத்து அவதாரங்களை சுபிக்ஷா  தன் முத்திரைகள், முக உணர்ச்சிகள் மூலம் வெளிப்படுத்திய விதம் பிரமிக்க வைத்தது. கூர்மத்தில் ஆரம்பித்து கல்கிவரை பார்த்த எல்லோராலும் எளிதாக விளங்கிக் கொள்ளும் வகையில் அமைந்திருந்தது மிகவும் பாராட்டத்தக்கது.

அதோடு பாடப்பட்ட பாடல்கள் எல்லாமே தமிழ்ப்பாடல்களாக ஒலித்தது மிகவும் பாராட்டப்படக் கூடிய ஒன்று. தமிழகத்தில் அதுவும் தஞ்சைத் தரணியில் தோன்றிய கலையை ஆட,  ஏன் புரியாத தெலுங்கு கீர்த்தனைகளைப் பயன்படுத்த வேண்டும். இதனை செந்தமிழ்ச் செல்வன் செய்யாமல் வேறு யார் செய்யமுடியும்? . குறிப்பாக பதத்திற்கு பாடிய பாபநாசம் சிவன் பாடலான “தேவி நீயே துணை”. பிரபல கர்நாடகப் பாடகி அருணா சாய்ராம் பாடிப்புகழ் பெற்ற “மாடு மேய்க்கும் கண்ணே” ஆகிய பாடல்கள். அதோடு TMS-ன்  கம்பீரமான   குரலில் ஒலித்த “முத்தைத்திரு” என்ற அருணகிரிநாதரின் பாடல் அபர்ணா ஷர்மாவின் அருமையான குரலில் ஒலிக்க சுபிக்ஷா அபிநயம் பிடித்தது நடன நிகழ்ச்சியின் ஹைலைட் என்று சொல்லலாம். தொடர்ந்து வந்த காவடி ஆட்டமும் மிகச்சிறப்பாக அமைந்தது.

குரு சத்யா ப்பிரதீப்பின் கைத்தாளமும். சுபிக்ஷாவின் கால் சலங்கையும் ஏதோ ரிமோட் கன்ட்ரோல் போல ஒருமுறை  கூட  அச்சுப்பிரளாமல் ஒன்றாக ஒலித்தது. சத்யா ப்பிரதீப்பின் கொன்னக் கோலும் பி.வி. கணேஷின் மிருதங்கமும் அச்சரம் கூட மாறாமல் இருந்தது. அதே மாதிரி அபர்ணா ஷர்மாவின் பாடலும் விஜயராகவனின் வயலினும் ஒன்றோடு ஒன்று இழைந்து  உறவாடி, குரல் எது வயலின் ஓசை என்று  தெரியாத வண்ணம் இனிமையாக ஒலித்தது.

சுபிக்ஷா வைப்பற்றிய குறும்படம் (?) பிக்பாஸ் குறும்படம் போலன்றி மிகவும் சுவாரஷ்யமாக இருந்தது நல்ல ஒரு தொகுப்பு. மற்ற பெற்றோர்களும் இதனைப் பின்பற்றலாம்

பரத நாட்டியம் ஒன்றுக்கே நேரம் பத்தாது என்று நினைத்தால் சுபிக்ஷா பியானோ மற்றும் வயலின் வாசிப்பதிலும் அதோடு கர்நாடக சங்கீதத்தைப் பாடுவதிலும் சிறந்தவள் என்று கேள்விப்பட்டேன். அப்ப படிப்பு எப்படி? என்று கேட்டால் அவுட்ஸ்டான்டிங் அவார்டு, கோல்டன் ஸ்டுடன்ட் அவார்டு  வாங்கிய சுபிக்ஷா விளையாட்டையும் விட்டு வைக்க வில்லை .அவள் பள்ளியின் டென்னிஸ் பிளேயராம்.

சுபிக்ஷா நிச்சயமாக  கடவுளின் ஆசிர்வதிக்கப்பட்ட குழந்தை என்பது மட்டுமல்லாமல் அவளை ஒன்றில் சிறக்க மற்றொன்றை விடவேண்டியதில்லை என்று மற்ற மாணவர்களுக்கு உணர்த்தும் உதாரண மாணவியாகவே பார்க்கிறேன். செந்தமிழ்ச் செல்வனும் பரிமளாவும் கொடுத்து வைத்தவர்கள் தான்.

With the Proud Family

மற்ற எல்லா ஏற்பாடுகளையும் சிறப்பாகச் செய்திருந்தார்கள் குறிப்பாக இரவு உணவு. அலங்கரிக்கப்பட்ட வட்ட மேஜைகளில் உட்கார்ந்து சாப்பிட அறுசுவை விருந்து இருந்தது. எங்கெங்கு எதுவெல்லாம் நன்றாகச் செய்வார்கள் என்று ஆய்ந்து கோதாவரி, தோசா ஹட் போன்ற பல உணவகங்களிலிருந்து பதார்த்தங்கள் வரவழைக்கப்பப்படிருந்தன. நன்றிப் பரிசாக மாட விளக்கையும் தேடித்தேடி ஒவ்வொரு குடும்பத்திற்கும் கொடுத்தனர்.

ஒரு திருமண விழாவுக்கும் மேலாக இந்த அரங்கேற்றம் நடைபெற்றது.

செந்தமிழ்ச் செல்வனின் மொத்த சேமிப்பையும் தன் மகள் சுபிக்ஷாவின் அரங்கேற்றத்திற்கே செலவழித்து விட்டாரோ என்று எண்ணத்தோன்றியது.

சத்யா  பிரதீப்பின் மகள் மாஸ்டர் ஆஃப் செரிமணி பண்ணியதும் சிறப்பாக இருந்தது.

புலம் பெயர்ந்த தமிழ்மக்கள் தம் மொழி, கலை, இலக்கியம் ஆகியவற்றை மறந்தும் துறந்தும் விடாமல் தங்கள் அடுத்த தலைமுறைக்கு எடுத்துச் செல்லும் முயற்சியில் தொடர்ந்து ஈடுபட்டுக் கொண்டிருக்கிறார்கள் என்பதற்கு இந்த நாட்டிய அரங்கேற்றம் ஒரு சிறந்த உதாரணம்.

-முற்றும்.