Tuesday, June 20, 2017

ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னர் நட்ட பீரங்கிக் குண்டுமரம் !!!!!!!!!!!!!!!!


இலங்கையில் பரதேசி -15
Image result for kandy royal botanical garden
Royal Botanical Garden, Peradenya
இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.
http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/06/blog-post_5.html

            வெள்ளைக்காரன் நுழைந்ததால் கிடைத்த தீமை, ராஜா விமலதர்மா கட்டிய கோவில் அழிக்கப்பட்டது. அதே சமயத்தில் கிடைத்த நன்மை சிறிய ஒரு தோட்டமாக இருந்த இடம் முற்றிலுமாக மாற்றி அமைக்கப்பட்டு விரிவாக்கப்பட்டது.
Image result for kandy royal botanical garden

          கிபி.1821-ல் அலெக்சான்டர் மூன் என்பவரால் இது திட்டமிடப்பட்டு, முதலில் காஃபி மற்றும் இலவங்கம் விளையும் எஸ்டேட்டாக அமைக்கப்பட்டது. ஆனால் கிபி. 1823ல் தான் ஒரு தாவரவியல் பூங்காவாக (Botanical Garden) உருவாக்கம் பெற்றது. அதற்காக கியோ கார்டன், ஸ்லேவ் ஐலன்ட், கொழும்பு, கழுதாரா ஆகிய பல இடங்களிலிருந்து செடிகள் கொண்டுவரப்பட்டன.
Image result for kandy royal botanical garden
Add caption
          அதன்பின்னர் பிரிட்டிஷ் அரசு 1844ல் ஜார்ஜ் கார்டனர் என்பவரை இந்தத் தோட்டத்தின் பொறுப்பாளராக நியமித்தது. இதில் வேடிக்கையைப் பார்த்தீர்களா? பேரைக் கவனியுங்கள். இவருக்கு தோட்டவேலை நன்றாக செய்வார் என்று குழந்தையிலேயே தெரிந்ததால் 'கார்டனர் ' என்று பெயர் வைத்ததால் இவர் தோட்டக்கலையில் நுழைந்தாரா என்பது தெரியவில்லை. ஆனால் சிறப்பாக செயல்பட்டிருக்கிறார் என்பது மட்டும் தெள்ளத் தெளிவாகத் தெரிந்தது. அவர் தன் இறுதிக்காலம் வரை இங்கு சூப்பரின்டென்டென்டாக வேலை பார்த்தார். அதன்பின் தொடர்ந்து பலபேர் அதே பணியில் திறம்பட செயலாற்றினார்கள்.

          1912ல் அக்ரிகல்ச்சர் டிபார்ட்மென்ட்டின் கீழ் இது வந்தது.
          இன்னொரு கொசுறுத்தகவல் என்னவென்றால் இரண்டாம் உலகப்போர் நடந்த போது லூயிஸ் மெளன்ட்பேட்டன் பிரபு தெற்காசியா முழுவதற்கும் சுப்ரிம் கமாண்டராக நியமிக்கப்பட்டார். அந்தச்சமயத்தில் இந்தத் தோட்டத்தைத்தான் தன் தலைமையிடமாகப் பயன்படுத்தினார்.
          "சார் சீக்கிரமாக வந்துவிடுங்கள் நாம் கண்டி போகவேண்டும்", என்று சொன்னான் அம்ரி.
          நான் உள்ளே நுழைந்தேன். நெருக்கமாக அமைக்கப்பட்டிருந்த செடிகொடிகள் மரங்களுக்கிடையே அருமையாக பாதை அமைத்திருந்தனர். சிலுசிலுவென அடித்த காற்றுக்கிடையில், தோட்டத்தின் மெலிதான இசை தாலாட்டுப்பாட  ஏதாவது பனைமரத்தின் அடியில் படுத்துவிடலாமா என்று நினைக்கும் அளவிற்கு சொக்கியது. பாய் பிரியாணியின் வேலையாயும் இருக்கலாம் . இங்கு பிரியாணியை புரியாணி  என்றுதான் சொல்லுகிறார்கள்.
Image result for kandy royal botanical garden, cannonball tree
Cannon Ball tree
Full-length portrait in oils of George V
King George V
          ஒரு இடத்தில் கூட்டமாக இருந்தது. அங்கு கூட்டத்தினருடன் வந்த ஒரு கைடு சொன்னதை ஒற்றுக்கேட்டதில் அந்த மரம் ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னரும், அரசி மேரியும் அங்கு 1901ல் வந்த சமயம் நடப்பட்டதாம். மரத்தின் பெயர் பீரங்கிக் குண்டுமரம் (Cannon Ball Tree ) என்பது. அந்த மரத்தின் பழங்கள் பீரங்கிக் குண்டுகளைப் போல் கறுப்பாக உருண்டையாக இருப்பதால் அந்தப் பெயர்.
          இந்த மாட்சிமை தங்கிய ஐந்தாம் ஜார்ஜ் மன்னருக்கு நடுவதற்கு வேறு மரமே கிடைக்கவில்லையா?
          இந்தத்தோட்டம் இப்போது டிபார்ட்மென்ட் ஆஃப் நேஷனல் பொட்டானிக் கார்டன் என்ற அரசு நிறுவனத்தால் பராமரிக்கப்பட்டு இருக்கிறது.
Related image

          சுருக்கமாகஒரு பார்வை பார்த்துவிட்டு வெளியே வந்தேன். அம்ரியை தேடிக் கண்டுபிடிப்பதற்கு சிறிதுநேரம் பிடித்தது. ஏராளமான கார்கள் இருந்தன. எதிர்த்தாற்போல் ஒரு அழகிய கட்டிடம் இருந்தது. ஒரு வேளை கண்டிராஜாக்களின் அரண்மனையோ என்று அம்ரியிடம் கேட்டேன். அவனுக்கு அதைப்பற்றி தெரியவில்லை.
          “அம்ரி, ஒரு 5 நிமிடத்தில் வந்துவிடுகிறேன்”, என்று அந்தக்கட்டடம் உள்ளே நுழைந்தேன். பழைய கட்டிடம் ஆனால் நன்கு பராமரிக்கப்பட்டு இருந்தது. இப்போது ஹோட்டலாக செயல்பட்டுவருகிறதாம். அந்தக் கட்டிடத்தின் பாரம்பர்யத்தைப் பற்றி யாருக்கும் தெரியவில்லை.
          ஆனால் சுவர்களின் பழைய கண்டிராஜாக்களின் புகைப்படங்களை மாட்டி வைத்திருந்தார்கள். ஓரிரு படங்களை மட்டும் என்னுடைய ஐபோனில் கிளிக்கிவிட்டு நகர்ந்தேன்.

          காரில் ஏறியதும் கார் மெதுவாக நகர்ந்தது. டிராபிக்கும் நிறைய இருந்தது. அந்த முழு ஊருமே ஒரு தோட்டம் போலத்தான் இருந்தது. அங்கிருந்து வெளியே வந்து கண்டி செல்லும் சாலையில் விரைந்தோம்.
          அழகிய கண்டிக்குள்ளே நுழையும் முன்பு கண்டி ராஜ்ஜியத்தினைப் பற்றி யோசனை வந்தது. குறிப்பாக பேரடோனியாவில் கம்பிரமான கண்டி அரசர்களைப் பார்த்தவுடன், அவர்களைப்பற்றி மேலும் தெரிந்து கொள்ள ஆவல் பிறந்தது.

          இதோ அவற்றை உங்களுடன் பகிர்ந்து கொள்கிறேன். கண்டிராஜ்யம் என்பது இலங்கைத்தீவில் இருந்த சுதந்திர ராஜ்யமாகும்.
          இந்த ராஜ்யம் 15 ஆவது நூற்றாண்டில் ஆரம்பித்து. 19ஆம் நூற்றாண்டு ஆரம்பம் வரை செழித்து இருந்தது.
Add caption

          டச்சுக்காரர்களும், பிரிட்டிஷ்காரர்களும் வந்து முழுமையாக ஆக்கிரமிக்கும் வரை இது தனித்துவத்துடன் நன்றாக இருந்தது.
          முற்றிலும் மலை சூழ்ந்த நாடான இதனை டச்சுக்காரர்களால் நெருங்கவே முடியவில்லை. பிரிட்டிஷ்காரர்களுக்கும் சிம்ம சொப்பனமாகவே விளங்கிய இந்த ராஜ்ஜியத்தில் பல தளபதிகள் கொரில்லாப் போர் புரிந்ததால் இதனைக் கட்டுக்குள் கொண்டுவருவது மிகவும் கஷ்டமாகவே இருந்தது.
          இதிலே இன்னொரு ஆச்சரியம் என்னவென்றால் இந்த நாட்டுக்கும் தமிழ்நாட்டுக்கும் மிகுந்த தொடர்பு இருந்தது. அதுவும் குறிப்பாக மதுரைக்கு இருந்தது யாழ்ப்பாண நாடான ஜாஃப்னா, கண்டி மற்றும் மதுரைக்கு இருந்த தொடர்பை நாம் அடுத்த வாரம் பார்க்கலாம்.
-தொடரும்.

Thursday, June 15, 2017

நளினி சிறையில் பட்ட சித்ரவதைகள் !!!!!!


ராஜீவ் காந்தி கொலை - பகுதி -4
படித்ததில் பிடித்தது.
ராஜீவ் கொலை மறைக்கப்பட்ட உண்மைகளும்,
பிரியா நளினி சந்திப்பும் - நளினி முருகன்.
யாழ் பதிப்பகம் - எழுத்தாக்கம். தொகுப்பு - பா.ஏகலைவன்

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.
http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/06/blog-post.html

Image result for Malligai CBI office

            திருப்பதியில் வேண்டுதலுக்காக போட்ட மொட்டை, ஆள் அடையாளம் தெரியாமலிருக்கும்படி போட்ட மொட்டையாக போலீசாரால் எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டதில் ஆச்சரியமில்லை. ஆனால் பத்திரிக்கை செய்தி பார்த்தபின்தான் போலீஸ் தம்மேல் சந்தேகப்படுகிறது என்று இருவருக்கும் தெரிந்தது. உடனே எந்த முடிவெடுக்கவும் முடியாமல் திருப்பதியில் இருந்து மதுரை அங்கிருந்து பெங்களூர், வேலூர், விழுப்புரம் என்று முட்டாள் தனமாக ஓடித்திரிந்து இறுதியில் வெறுத்துப் போய் சென்னையில் சரணடைய வந்தவர்களை சைதாப் பேட்டையில் வைத்து போலீஸ் பிடித்தது.
          அப்போதிலிருந்து தொல்லைகள், கொடுமைகள் இருவருக்கும் நடக்க ஆரம்பிக்கின்றன. கோர்ட்டில் ஆஜர் படுத்த கூப்பிட்டுக் கொண்டு செல்லும்போது பக்கத்தில் நெருக்கி உட்கார்ந்த சப் இன்ஸ்பெக்டர் தன் பாலியல் தொந்தரவை ஆரம்பித்தான். தொடக்கூடாத இடங்களில் அவன் தொட்டுத்தடவ நளினி அழுது கொண்டே பல்லைக் கடித்துக் கொண்டே வந்திருக்கிறார். அந்த S.I.க்கு பதவி உயர்வு  கிடைத்தது  தனிக்கதை. சித்தரவதைகள் ஆரம்பித்தன.
Image result for Nalini murugan in CBI custody
Nalini  during CBI custody
          அதன்பின் CBI அவர்களுக்கு பொறுப்பேற்று, காவலில் எடுத்து 5க்கு 5 அடி இடத்தில் சங்கிலியால் கட்டிப் போட்டது.குளியலோ மாற்றுத்துணியோ தரப்படாமல், அவருடைய நாற்றம் அவருக்கே வாந்தியை வரவழைத்தது என எழுதுகிறார். கிட்டத்தட்ட 20 நாட்கள் தூங்கவிடாமல் இரவும் பகலும் மாறி மாறி விசாரணை நடத்தியிருக்கிறார்கள். தொடர்ந்து நடந்தவற்றை புல்லட் பாயின்டில் கொடுக்கிறேன்.
Image result for Rahothaman IPS
Rahothaman IPS
1.   இருவரையும் தனித்தனியாக அடைத்து வைத்து விசாரித்தார்கள். ஒரு நாள் இருவரையும் ஒன்றாக அழைத்து ஒரு அதிகாரி நீங்கள் உண்மையிலேயே கணவன் மனைவி என்று நிரூபிக்க என் முன்னால் உடலுறவில் ஈடுபட வேண்டும் என்று வற்புறுத்தியிருக்கிறார்.
2.   அதற்கு சம்மதிக்கவில்லை என்பதால் நளினியை திருமணமாகாதவர் என்றும் செல்வி நளினி என்றே ரெக்கார்டுகளில் எழுதினர்.
3.   தலைமைப் புலனாய்வு அதிகாரி ரகோத்தமன் என்பவர் அதனால் நளினியின் கழுத்தில் இருந்த தாலியை அறுத்து எறிகிறார். ஆனாலும் மற்றவர்களோடு ஒப்பிடும்போது இவர் நல்லவர் என்றே நளினி குறிப்பிடுகிறார்.   
4.   மற்ற அதிகாரியான கார்த்திகேயன், தியாகராஜன் ஆகியோர் மிகவும் மோசமானவர்கள் என்று சொல்லுகிறார். ஆனால் தியாகராஜன் சமீபத்தில் நீதிப்பிழை செய்துவிட்டேன் என்று அறிக்கை அளித்திருக்கிறார்.
5.   இந்தச் சூழ்நிலையில் தாய், தம்பி, மன வளர்ச்சி குன்றிய மாமா, உதவியாய் இருந்த பெண் என்று எல்லோரையும் போலீஸ் கைது செய்து சித்ரவதை செய்தது.  மனவளர்ச்சி குன்றியவரையும் விடவில்லை. அவர் நடிப்பதாகவே நினைக்கப்பட்டது.
6.   CBI தலைமையிடமான மல்லிகையில் தான் அவர்கள் அனைவரும் பலத்த காவலுடன் சிறை வைக்கப்பட்டிருந்தனர்.
7.   சித்திரவதை தாங்கமுடியாது அம்மாவும், தம்பியும் நளினிக்கு எதிரான வாக்குமூலத்தில் கையெழுத்துப்போட வேண்டிய நிப்பந்தம் எழுந்தது.
8.   கேரளாவில் இருந்து வரவழைக்கப்பட்ட அதிகாரி தியாகராஜன், “ உன்னை அம்மணமாக்கி அடித்து போலீஸ்காரர்களுக்கு சுவைக்கக் கொடுப்பேன்”, என்று மிரட்டி பொய் வாக்குமூலத்தில் நளினியிடம் கையெழுத்து வாங்கினார். ஒரு கட்டத்தில் சேலையைப்பற்றி இழுத்திருக்கிறார்.
9.   அதன்பின் செங்கல்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்பட்டனர். முருகனுக்கு நளினியைப் பார்க்க அனுமதி கிடைக்காதலால் உண்ணாவிரதப் போராட்டம் நடத்தியபின் தினமும் 15 நிமிடங்கள் பார்க்கலாம் என்று அனுமதிக்கிறார்கள்.
10.                நடந்த கொடுமைகளை விளக்கி நீதிபதிக்கு கடிதம் எழுதியும் எந்தப் பலனும் இல்லை.
11.                நளினி சிறையில் இருந்தபோது அவருக்கு பெண் குழந்தை பிறந்தது. செங்கல்பட்டு மருத்துவமனையில் பிரசவம் ஆனபின் ஒரு இரவு கூட அங்கு தங்க அனுமதிக்கவில்லை. அதோடு முருகனை குழந்தையைப் பார்க்கவும் அனுமதிக்கவில்லை.
Image result for Rahothaman IPS
karthikeyan IPS

12.                மகளுக்கு தேவைப்படும் பாலுக்கு, பணத்துக்கு, பிறப்புச்சான்றிதழ் பெற, மகளுக்கு விசா பெற என்று ஒவ்வொரு காரியத்திற்கும் உண்ணாவிரதம் இருந்தே முருகன் சாதித்திருக்கிறார். ஒரு சில சமயங்களில் உண்ணாவிரதம் 23 நாட்கள் வரை தொடர்ந்திருக்கிறது . முருகன் மொத்தமாக தன்  சிறை வாழ்வில் 365 நாட்கள் உண்ணாவிரதம் இருந்திருக்கிறார் என்று நினைத்தால் மலைப்பாக இருக்கிறது.
13.                மனவளர்ச்சி குன்றிய நளினியின் தாய் மாமா 40 நாட்கள் கழித்து வெளியே தெருவில் எறியப்பட அவர் பிச்சைக் காரன் போல தெருவில் அலைந்து உணவில்லாமல் அனாதைப்பிணமாய் செத்துப்போயிருக்கிறார்.
14.                தங்கை கல்யாணியும் அதேபோல் விரட்டப்பட்டு உறவினர் யாரும் ஏற்றுக் கொள்ளப்படாத நிலையில் மிகவும் கஷ்டப்பட்டு இறுதியில் இவர் நிலையைப் பார்த்து இரக்கப்பட்டு ஒருவர் திருமணம் செய்திருக்கிறார். ஏனென்றால் அவருடைய வீடு சீல் வைக்கப்பட்டு அவர்களுக்கு திரும்பவும் தரப்படவில்லை.
15.                ஒப்புதல் வாக்குமூலத்தை யார் படித்தாலும் அது முன்னுக்குப்பின் முரணாக எழுதப்பட்டதையும் அது வற்புறுத்தப்பட்டு பெறப்பட்டது என்பதையாரும் அறிந்து கொள்ள முடியும் என்கிறார் நளினி. அதோடு தீர்ப்புகளில் இருக்கும் முரண்களையும், தவறுகளையும் ஒன்றன்பின் ஒன்றாக சுட்டிக் காட்டுகிறார்.
16.                சிறையிலும் வெளியிலும் தன் மகள் பட்ட பாட்டை விவரிக்கும் போது மிகவும் பரிதாபமாக இருந்தது. இறுதியில் முருகனின் வெளிநாட்டு உறவினர்கள் தொடர்ந்து எடுத்த முயற்சியில் லண்டனில் மருத்துவர் ஆனது பெரிய சாதனைதான்.
17.                ராஜீவ் காந்தியின் மகள் பிரியங்கா 2008ல் வந்து தன்னைச் சந்தித்த தருணத்தை கதைபோல விவரிக்கிறார். ராஜீவ் கொல்லப்படும் போது பிரியங்காவிற்கு 17 வயது. ஏன் கொன்றீர்கள் என்று கேட்டு தேம்பித்தேம்பி அழுததையும் அவரோடு சேர்ந்து நளினியும் அழுததையும் குறிப்பிடுகிறார்.
18.                தனக்குக் கிடைத்த நேரத்தில் தானும் தன் கணவனும் நிராதிபதிகள் என்பதை நன்கு விளக்கினேன். பிரியங்காவும் அதனை ஏற்றுக் கொண்டார் என்பதையும் எழுதுகிறார்.
19.                ஆனாலும் பிரியங்காவின் விசிட் அரசியலாக்கப் பட்டதையும் அதன் மூலம் ஒரு வேளை இந்திய அரசாங்கம், இலங்கையின் மேல் ஒரு அட்வான்டேஜ் எடுத்ததையும்தான் சந்தேகப்படுவதாக எழுதுகிறார்.
          மேலும் முருகன் எடுத்த வழக்கறிஞர் முகத்தையும், அதன்பின் என்னவெல்லாம் நடந்தது என்பதையும் அடுத்த பகுதியில் பார்க்கலாம்.

- தொடரும்.

Monday, June 12, 2017

படவா கோபியுடன் பரதேசி !!!!!!!!!!!!

with Badava Gopi and his wife Haritha

        தமிழ்நாடு அறக்கட்டளை நடத்திய 'அன்னையர் தினம்' நிகழ்ச்சியில் (மே  6, 2017) வழக்கம்போல் பரதேசி ஆஜர். அதன் தலைவி பிரகஷிதா குப்தா அவர்களின் வேண்டுகோளுக்கிணங்கி விவாத மேடையிலும் பங்கு பெற்றேன். தொகுத்து வழங்கும் மாடரேட்டராய் இருந்தவர் பிரபல பலகுரல் மன்னன் 'படவா கோபி' அவர்கள். அவருக்கு மிமிக்ரி தானே தெரியும். கோபி என்று பெயர் வைத்தவர்களெல்லாம் விவாத மேடையை நடத்தமுடியுமா என்று நினைத்த என்னை படவாகோபி ஆச்சரியப்படுத்தினார். ( படவா, சொல்லவே இல்லை)  அவர் நடத்தியிருக்காவிட்டால் ரொம்ப போர் அடித்திருக்கும்.
          விவாதத்தின் தலைப்பு, “பிள்ளைகளின் எதிர்காலத்தைக் குறித்த விஷயங்களில் பெற்றோர் தலையிட வேண்டுமா கூடாதா??” என்பது. மூன்று குரூப்கள் பிரிக்கப்பட்டது ஒன்று தாத்தாக்கள், இரண்டாவது பெற்றோர்கள், மூன்றாவது பிள்ளைகள் என்று. அடுத்த வாட்டி தாத்தா குரூப்பில் வருவேனா என்னவோ ஆனா  இந்தத்  தடவை  பெற்றோர்கள் குழுவில் நான் பங்குபெற்று, கல்வி பற்றி ஆங்கிலத்தில் சுருக்கமாகப் பேசிய கருத்தின் தமிழாக்கம் இதோ.
          பெற்றோர்களாகிய நாங்கள் எங்கள் பிள்ளைகளை இறைவன் அளித்த சிறந்த பரிசாகத்தான் நினைக்கிறோம். எல்லாச் சமயங்களில் இல்லாவிட்டாலும் பெரும்பாலான சமயங்களில் அவ்வாறு நினைக்கிறோம்.பிற சமயங்களில் நாங்கள் எப்படி நினைக்கிறோம் என்பதை சொல்ல விரும்பவில்லை.( எல்லோரும் சீரியஸாய்   இருந்ததால் இந்த ஜோக் எடுபடவில்லை !!!!!!!! ). எங்கள் பிள்ளைகளுக்கு நாங்கள் அளிக்கும் சிறந்த பரிசாக கல்வியினைக் கருதுகிறோம்.
        எங்கள் பிள்ளைகள் நல்லபடியாக வளர்ந்து, வாழ்க்கையில் நன்றாக செட்டில் ஆக வேண்டும், என்பதுதான் எங்கள் ஆசை. இந்தப் பொறுப்புணர்ச்சி எங்களுக்கு கூடும்போது கொஞ்சம் பதற்றம் வருவது இயற்கைதான். அதனால்  இந்த முயற்சியில் சில தவறுகளைச் செய்து விடுகிறோம். எங்களுடைய பெற்றோர்கள் அணிந்த எங்களுக்குப் பிடிக்காத ,நாங்கள் வெறுத்த, அதே முகமூடியை  நாங்களும் எடுத்து மாட்டிக் கொள்கிறோம்.
          ஆனால் இங்கே சூழ்நிலை வேறு, காலகட்டம் வேறு, தேசம் வேறு, எங்கள் பிள்ளைகள் வேறுவிதமாக வளர்பவர்கள்.மேலும் இங்கு கல்வியும் வேறு அதன் செயல்முறையும் வேறு என்பதை மறந்துவிடுகிறோம்.
          எனவே நம்முடைய நிறைவேறாத கனவுகளையும், விருப்பங்களையும் பிள்ளைகள் மேல் திணிக்கிறோம். குறிப்பாக கல்வியில். ஆனால் இது எதிர்மறை விளைவைத்தான் உருவாக்கும்.
Image may contain: one or more people
Vivetha Medai
          அதே சமயத்தில் முழுவதாக அவர்களுடைய சொந்த விருப்பத்திற்கும் விட்டுவிடமுடியாது. அப்படி விட்டுவிட்டால் அவர்கள் மாறி மாறி சப்ஜெக்குகளை மாற்றி மாற்றி நம்முடைய சொத்தை அழித்துவிடுவார்கள். ஏனெனில் தங்களுக்கு என்ன கல்வி பிடிக்கும் என்பதைத் தெரிவு செய்ய அவர்களுக்கு நீண்ட காலம் பிடிக்கிறது. டிகிரி முடிக்கவும் நீண்ட காலம் ஆகிவிடுகிறது. டிரையல் மற்றும் எர்ரர் மெத்தடில் இது மிகவும் செலவு வாய்ந்தது.
          ஆனால் நாம் என்ன செய்கிறோம் ?. ஒரு புறம் கட்டாயப்படுத்துகிறோம். இல்லையென்றால் மிகவும் சுதந்திரம் கொடுத்துவிடுகிறோம். ரெண்டுமே தவறுதான். ரெண்டுமே எதிர்மறையாய்ப் போய்விட வாய்ப்பிருக்கிறது.  
          என்னுடைய ஆலோசனை என்னவென்றால், பெற்றோர்கள் பிள்ளைகளின் முடிவில் நம்முடைய ஆலோசனைகளைச் சொல்லவேண்டும்.
          ஒவ்வொரு படிப்புக்கும் என்னமாதிரி எதிர்காலம் அமையும் என்பதை முன்னரே சொல்லித்தர வேண்டும். ஏனென்றால் நல்ல ஒரு பாடப்பிரிவுதான் நல்ல எதிர்காலத்தைக் கொடுக்கும்.
          ஆனால் இந்த வேலையை நாம் சர்வாதிகார முறையில் அல்லாது அன்பான வழியில் மட்டுமே அதுவும் ஆலோசனையாக மட்டுமே அணுக வேண்டும்.
          அதோடு பிள்ளைகளுக்கும் ஒரு வேண்டுகோள். நீங்கள்தான் எங்களுக்கிருக்கும் மிகப்பெரிய சொத்து. எங்களுடைய வாழ்க்கை உங்களைச் சுற்றித்தான் வளைய வருகிறது. எங்களுடைய பிள்ளைகளின் எதிர்காலம் மட்டுமே எங்களின் ஒரே குறிக்கோள் அன்றி வேறு ஒன்றுமில்லை. எனவே பெற்றோர்களிடத்தில் கொஞ்சம் பொறுமையைக் கடைப்பிடியுங்கள் பிள்ளைகளே.      கடவுள் உங்களை ஆசீர்வதிக்கட்டும்.

என்ன மக்களே நான் சொன்னது சரிதானே ?

Thursday, June 8, 2017

நியூயார்க்கில் நித்ய ஸ்ரீ மகாதேவன் கச்சேரி !!!!!!!!!!!!!


          சித்திரைத் திருநாளை முன்னிட்டு நியூயார்க் தமிழ்ச் சங்கம் பிரபல கர்நாடக இசைப் பாடகி நித்யஸ்ரீ மகாதேவன் அவர்களின் தமிழிசைக் கச்சேரியை போன மே 29 ஞாயிறன்று மாலை, நியூயார்க்கில் ஃ பிளஷிங்கில் உள்ள ஹிண்டு டெம்பிள் அருகிலுள்ள ஒரு பள்ளியில் நடத்தியது. வழக்கம்போல் பரதேசி அங்கு ஆஜர். தமிழ்ச்சங்கத்தலைவர் விஜய்குமார் பொருளாளர் ரங்கநாதன், நிர்வாகி ஆற்காடு தியாகராஜன் ஆகியோர்  வரவேற்றனர்.
          பிராங்க்ஸ்  சேப்பல் சர்விஸ் முடித்து சிறிது தாமதமாய் வந்தேன். "ஆரம்பித்து ரொம்ப நேரமாகிவிட்டதா", என்று கேட்டதற்கு தலைவர் 2 பாட்டுதான் முடிந்திருக்கிறது  என்றார்.ஆஹா, கர்நாடக இசையில் 2 பாட்டு என்றால் அரைமணி நேரமாகியிருக்குமே என்று நினைத்துக் கொண்டே உள்ளே புகுந்தேன். சரிதானே ஆலாபனை மட்டுமே ஒரு பத்து நிமிடம் இருக்குமல்லவா.
          கூட்டம் கம்மியாகத்தான் இருந்தது. அதற்குப்பல  காரணங்களைச் சொல்லலாம். முதலாவதாக கர்நாடக இசைக்கு ரசிகர்கள் மிகவும் குறைவு. இரண்டாவதாக இது கடுமையான வின்ட்டருக்குப் பின் வரும் முதல் லாங் வீக்கென்ட். 'மெமோரியல் டே வீக்கென்ட்' என்று சொல்வார்கள். அதனால் பலரும் காலையையும் காரையும் கிளப்பிக் கொண்டு வெளியே எங்காவது போவார்கள். பெரும்பாலும் ரோட் ட்ரிப்பாக இருக்கும். மூன்றாவதாக கோவிலில் ஏதோ முக்கிய பூஜை நடைபெறுவதாகவும்  கர்நாடக இசையை ரசிக்கும் பலரும் அங்கே இருப்பதாகவும் முன்னாள் தலைவி காஞ்சனா அவர்கள் சொன்னார்கள்.
Image result for nithyashree mahadevan

          மேடையில் நடுநாயகமாக  நித்ய ஸ்ரீ உட்கார்ந்து பாடிக் கொண்டிருந்தார். பட்டுப்புடவை கட்டி மல்லிகை பூ சூடி பாந்தமாக உட்கார்ந்திருந்தார்.  வயலின், மிருதங்கம் மற்றும் கஞ்சிரா ஆகிய பக்க வாத்தியங்கள் வாசிப்பவர்கள் சென்னையிலிருந்தே வந்திருந்தனர்.
                    உச்சஸ்தாயி மற்றும் மந்திரஸ்தாயி இரண்டிலும் புகுந்து சஞ்சாரம் செய்யும் கணீர்குரல் நித்ய ஸ்ரீக்கு. ஆனால் பல கச்சேரிகளை முடித்து நியூயார்க்கில் கடைசி கச்சேரி என்பதாலோ என்னவோ உச்சஸ்தாயியில் குரலிலிருந்த ஸ்ட்ரெயின் தெரிந்தது. ஆனால் அதைப்பற்றியெல்லாம் கவலைப்படாமல் பாடிக் கொண்டிருந்தார்.
          D.K. பட்டம்மாளின் பேத்தி என்பதை விட ஏ.ஆர்.ரகுமான் இசையில்  சில பாடல்களைப் பாடிய பின்தான் என்னைப் போன்ற பாமரர்களுக்கு அவரை அதிகமாக தெரிய வந்தது. ஆனால் சென்னையில் முதல் வரிசைக் கலைஞர்களுள் ஒருவர் அதுவும் தமிழிசைக்கு முக்கியத்துவம் கொடுப்பவர் என்பதால் இவரைப்பிடிக்கும்.
          பக்க வாத்தியங்களோடு அவர் தொடை தட்டி தாளம் போட்டது எனக்கே வலித்தது. அவ்வளவு சத்தமாக தொடை தட்டினார். பாரதியின் தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை இவர் குரலில் கொஞ்சி விளையாடியது. நித்ய ஸ்ரீயின் அம்மா அவர்கள் இயற்றிய சூரியபகவான் பாட்டும் அற்புதமாக இருந்தது.
          ஒரே வருத்தம் எல்லாப் பாடல்களுமே இறைவணக்கப் பாடல்களாய் மட்டுமே இருந்தது. சில தேசபக்திப் பாடல்களையும் பாடியிருக்கலாம். அந்த மாதிரி பாடல்களைப் பாடித்தானே பட்டம்மாள் புகழ் பெற்றார். கச்சேரியை முடிக்கும்போது 'வாழிய செந்தமிழ் வாழ்க நற்றமிழர்' என்று பாடி முடித்தது கொஞ்சம் ஆறுதலாய் இருந்தது.

          ஆரம்ப முதலே கவனித்துக் கொண்டிருந்தேன். எனக்கு முன்வரிசையில் ஐ பேடில் எல்லாப் பாட்டுகளையும் வீடியோ எடுத்துத் தள்ளிக் கொண்டிருந்தார் ஒருவர்.
Mahadevan

          ஒரு பாட்டு 15 நிமிடம் நீண்டாலும் சளைக்காமல் ஐபேடை தூக்கிப் பிடித்துக் கொண்டு எடுத்தார். பக்கத்தில் அவர் மனைவியும் கூட இருந்து ரசித்துக் (?). கொண்டிருந்தார். ஆளைப்பார்த்தால் ஆஜானுபாகனாய் ஸ்ட்ராங்காய் இருந்ததால் அப்படிப் பிடிக்க முடிந்தது என்று நினைக்கிறேன். இருந்தாலும் கூர்ந்து கவனித்தால் கை இலேசாக ஆட்டம் கண்டது. அது தன்னுடைய ஃ பேவரைட் பாடகியின் இசைக் கச்சேரியை  மிகவும் அருகில் இருந்து பார்ப்பதாலும் இருந்திருக்கலாம். பக்கத்து மாநிலமான கனக்டிகட்டிலுருந்து திடீரென்று தலைவரால் டைஹார்டு ஃபேன் என்று அறிமுகப்படுத்தப்பட்டு  மேடைக்கு வந்த அவர் கவிதையும் பாடினார். சிலவரிகள் மிக நன்றாக இருந்தன. உணவு உண்ணும்போது அவரைப் பார்த்துப் பாராட்டிவிட்டு அந்தக் கவிதையை ஈமெயிலில் பெற்றேன். இதோ அது உங்களுக்காக. இவர் பெயரும் மகாதேவன்தான்.


          நியூயார்க் தமிழ்ச்சங்கம் 'நித்யஸ்ரீக்கு' தமிழிசைத் திலகம் என்ற பட்டம் கொடுத்து  கெளரவித்தது. கச்சேரி முடித்து சென்னை தோசாவின் இரவு உணவையும் உண்டுவிட்டு கிளம்பினேன்.
          அருமையான பக்கவாத்தியங்களோடு இணைந்த நித்யஸ்ரீயின் கச்சேரி நன்றாகவே அமைந்திருந்தது. கூட்டம் குறைவாக வருகிறது என்று இந்த மாதிரிக்கச்சேரிகளை நிறுத்திவிடாமல் தொடர்ந்து கொடுக்கும் நியூயார்க் தமிழ்ச் சங்கத்திற்கு வாழ்த்துக்களும் நன்றிகளும்.


Monday, June 5, 2017

வைரத்திற்கும் ரத்தினத்திற்கும் நடந்த சண்டை !!!!!!!!!!


இலங்கையில் பரதேசி -14
On the way to Kandi

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க  இங்கே சொடுக்கவும்.
http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2017/05/blog-post_22.html
            கையில் மின்னிய நவரத்தின மோதிரத்தை கொஞ்சம் பெருமையுடன் (பரதேசி நீ ஒரு அல்பம்டா) பார்த்துக் கொண்டே காரில் ஏறினேன். அப்படியே கொஞ்சம் அசந்துவிட்டேன். வலது கை பாம்பு விரலில் உட்கார்ந்து கொண்ட அது பக்கத்தில் இருந்த வைர மோதிரத்தை கேலி செய்வது போல் தெரிந்தது.
வை.மோ: என்ன என்னைப் பார்த்து இளிக்கிற ?.
ந.மோ: இல்லை என் பளபளப்புக்கு முன்னால் உன் பகட்டு எடுபடவில்லையே என்று பார்த்தேன்.
வை.மோ: என்ன திமிரா? என்னைக்கும் வைரம் வைரம்தான்.
ந.மோ: ஆனாலும் உனக்கு ஏன் அங்கங்கே உடம்பில் கோடு விழுந்துருக்கு
வை.மோ: ஏனென்றால் என்னை அவர் எப்போதும் கழட்டுவதேயில்லை. அவருடைய விரலோடும் மனதோடும் இரவும் பகலும் ஒட்டியிருக்கிறவன். உனக்கென்னடி தெரியும் நீ இன்றுதான் வந்தவள் .
ந.மோ: என்னுடைய மினுமினுப்பும் பளபளப்பும் உனக்கு வருமா?
வை.மோ: புதுமோஸ்தரில் நீ அப்படித் தெரிகிறாய்? இன்னும் ரெண்டு நாளில் நீயும் அப்படித்தான் ஆகிவிடுவாய்.
ந.மோ: எனக்கு ஒன்பது கண்கள் இருக்கு, ஒவ்வொன்றும் வேறு வேறு கலர்.
வை.மோ: எனக்கு மூன்றே கண்தான். ஆனாலும் உன் ஒன்பதையும் கூசச் செய்யும் ஒளியும் வல்லமையும் எனக்கு இருக்கு.
ந.மோ: நான் அவரால் முதன்முதலில் வாங்கப்பட்ட தங்க ஆபரணம், நான் உன்னை  வீழ்த்துவேன்.
வை.மோ: அதையும் பொறுத்திருந்து பார்ப்போம் சவால், தள்ளுடி கிட்ட கிட்ட வராத, என்னுடன் ஒட்டிக் கொண்டு என்னையும் மயக்கப் பாக்குறியா ?.
ந.மோ: நீ தள்ளுடா, ரொம்ப நெருங்கினே செக்ஸ் அப்பூஸ்ல கேஸ் போடுவேன்.  
வை.மோ: மோதிரவிரலில்  இருக்கும் நான்தாண்டி நிரந்தரம்.
ந.மோ: நான் பாம்பு விரலில் இருக்கிறேன் கொத்திடுவேன்.
          ரெண்டும் சண்டை போட்டு மோதிக் கொள்ள, நவரத்தின மோதிரத்தில் 2 கல்லும் வைர மோதிரத்தில் ஒரு கல்லும் கீழே விழுந்து உருண்டோட. நான் திடுக்கிட்டு எழுந்தேன். மோதிரங்களை உடனே சரிபார்த்தேன். இரண்டும் அதனதன் விரலில் இருந்து கொண்டு என்னைப் பார்த்து சிரித்தன. கற்கள் எதுவும் காணாமல் போகவில்லை. ஆனாலும் சட்டென்று புது ந.மோ வை உருவி இடது கையில் உள்ள மோதிரவிரலில் போட்டுவிட்டேன். இனிமேல் சண்டை போட மாட்டார்கள்.
          சிரித்துக் கொண்டே "சாரி அம்ரி" என்றேன்.
          “ஏன் சார் சாரி சொல்றீங்க”.
          "இல்ல முன்னால் டிரைவர் பக்கத்தில் உட்கார்ந்து கொண்டு தூங்கக் கூடாது. தூங்கினால் டிரைவருக்கும் தூக்கம் வருகிறதால் போய்ச் சேருகிற இடம் எதிர்பாராத இடமாய்விடும்னு பெரியவங்க சொல்லியிருக்காக".
          "சார் ஒன்னும் கவலைப்படாதீங்க, எனக்கு நல்லா பழக்கம் இருக்கு உங்களை பத்திரமாக மேலே கொண்டு சேர்த்திர்றேன்"
          “பத்திரமா அதுவும் மேலே போய் சேத்துருவே.
"ஆமா சார்".
          “என்ன அம்ரி அதத்தானே நானும் சொன்னேன். மேலே போய் சேத்துராதேன்னு”. சார் தப்பா எடுத்திட்டிங்க அந்த மேலே இல்லை சார், மலை மேல.
          “என்ன மலை மேலயா, நீ ஏதோ ராயல் கார்டனுக்குக் கூட்டிப் போறேன்னு சொன்ன".
          “ஆமா சார் அங்கதான், மலைமேலதான் இருக்கு”.
          “அப்ப கண்டி போலயா?”
இது போற வழிதான் சார். கண்டி மலைவாசஸ்தலம்னு உங்களுக்குத் தெரியாதா?
          “அம்ரி நிஜமாவே 'கண்டி' மலைன்னு எனக்குத்தெரியாதுப்பா”.
          “எப்பவும் எந்த நாட்டுக்குப் போனாலும் நல்லா ரிசேர்ச் பண்ணிட்டுத்தான் போவேன். ஆனா இலங்கை கடைசி நிமிஷத்தில முடிவு பண்ணதாலே எதுவும் பண்ணல அதோட நீதான் இருக்கியே நீ பார்த்துக்குவன்னு ஒரு திருப்தியோட வந்து இறங்கிட்டேன்”.
          பேசிக்கொண்டே இருக்கும் போது இருபுறமும் இருந்த பச்சைக் கம்பளம் போர்த்த இயற்கையழகை பருகிக் கொண்டே போனேன். ஒரு இடத்தில் காடும் மலையும் வயலும் இணைவது போல் ஒரு இடம் வந்ததும் அங்கே நிறுத்தத் சொன்னேன். இறங்கி சில நிமிடங்கள் இயற்கையை சுவாசித்துவிட்டு படங்களைஎடுத்து விட்டு பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம்.


          சிறிது நேரத்தில் பிரிவில் அழகிய ஊர் வந்தது. “அம்ரி பசியெடுக்கிறது. எங்கேயாவது நிறுத்துப்பா”, என்றேன். “அம்ரி எனக்கும் பசிக்குது சார்னு”, சொல்லி அடுத்து வந்த ஒரு உணவுக்கடையில் நிறுத்தினான். பாய் கடைன்னு பாத்தாலே தெரிந்தது. “அம்ரி பாய் பிரியாணி சாப்பிட்டு நாளாச்சு ஒரு பிடி பிடிப்போம்னு”, சொல்லி ஆர்டர் செய்தோம்.

Biriyani

          சுமாராகவே இருந்தாலும் பசி நேரத்தில் அதையெல்லாம் பார்க்காமல் உண்டு முடித்து பயணத்தைத் தொடர்ந்தோம். அதனைத் தாண்டியதும் வண்டி மலையேற ஆரம்பித்தது எனக்கு கொடைக்கானல் மலைதான் ஞாபகம் வந்தது. மரங்களும் செடிகளும் கொடிகளும் பச்சைப் பசேலென்று சூழ்ந்து மிக பெரிய ஒரு வரவேற்புப் பலகை "வெல்கம் டு சென்ட்ரல் பிராவின்ஸ்" என்றது அழகாக இருந்தது . பாதையெங்கும் மரகதப் பச்சை ஜொலித்தது. அப்படியே பெரிய ஒரு ஊருக்கு வந்து சேர்ந்தோம். டூரிஸ்ட்கள் கூட்டம் அலை மோதியது. பார்க்கிங் கிடைக்காதலால் அம்ரி காரில்  தங்கிவிட, நான் இறங்கி டிக்கட் வாங்கிக் கொண்டு உள்ளே சென்றேன். அந்த ஊரின் பெயர் பேரடேனியா (Peradeniya). இங்குதான் பொட்டானிக்கல் கார்டன் இருக்கிறது. தோட்டத்தின் பின்னனியை பார்த்துவிட்டு உள்ளே போவோம்.


          இந்த ஊர் கண்டியிலிருந்து 5.5 கி.மீ தூரத்தில் இருக்கிறது. மகாவெளி ஆற்றினருகில் அமைந்திருக்கும் இந்த தோட்டத்திற்கு ஒரு ஆண்டில் குறைந்த பச்சம் 20 லட்சம் டூரிஸ்ட்கள் வருகின்றனர். இந்த மகாவெளி ஆறுதான் இலங்கையில் பாயும் ஆறுகளில் நீள மானதாம். இந்தத் தோட்டம் குறிப்பாக ஆர்க்கிட் எனும் பூவகைகளுக்கு மிகவும் பெயர் பெற்றதாம். 150 ஏக்கரில் அமைந்திருக்கும் இந்தத் தோட்டம் கடல் மட்டத்திலிருந்து சுமார் 460 மீட்டர் உயரத்தில் இருக்கிறது. 4000-க்கும் மேற்பட்ட தாவரங்கள் இங்கே இருக்கின்றன.
Image result for Raja vimala dharma
Vimaladharmasuriya I 
          முதன்முதலில் கிபி 1371ல் மூன்றாவது விக்கிரமபாகு என்ற மன்னன் பெரடேனியாவில் ஆற்றங்கரை அருகில் தன் அரசவையை அமைத்தான். அவனைத் தொடர்ந்து வந்த மன்னர்கள் கீர்த்தி ஸ்ரீ மற்றும் ராஜாதி ராஜசிங்கே ஆகியோரும் இங்கேயே தொடர்ந்தனர். அப்போது அவர்கள் உலவுவதற்காக இந்தத் தோட்டம் உருவாக்கப்பட்டது. ராஜா விமலதர்மா இங்கே ஒரு கோவிலைக் கட்டினான். ஆனால் இப்படி அருமையான இயற்கை சூழ்நிலையில் ஆட்சி சிறப்பாக இருந்த போதுதான் பிரிட்டிஷ் ராணுவம் உள்ளே நுழைந்தது. வெள்ளைக்காரன் உள்ளே நுழைந்தால் தீமையும் இருக்கும் நன்மையும் பிறக்குமல்லவா?

-தொடரும்.