தமிழர் விழாவில் அறுசுவை உணவு!!!!!

Fetna Logo

ஃபெட்னா தமிழர் திருவிழா 2016 பகுதி 10

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க   இங்கே சொடுக்கவும் 

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2016/09/blog-post_15.html

தமிழர் கூடும் எந்த விழாவிலும் சாப்பாடு என்பது மிகவும் அவசியம். நான் கலந்து கொள்ளும் இம்மானுவேல் தமிழ்த் திருச்சபையிலும் எப்போது நாங்கள் கூடினாலும், ஆலய வழிபாடு முடிந்ததும் மதிய உணவு இருக்கும். ஃபெட்னாவுக்கு பதிவு செய்யும் போதே மதிய உணவு மற்றும் இரவு உணவுக்கும் சேர்த்தே கட்டணம் செலுத்தியிருந்தேன். வெளியே வந்து சாப்பிடுவதில் என் மனைவி மிகவும் கட்டுப்பெட்டி. இந்திய உணவு அதுவும் தென்னிந்திய உணவு அதிலும் தமிழ் உணவு அதுவும் அசைவ உணவை மட்டுமே விரும்பிச் சாப்பிடுவாள். நான் ஒரு சைவக்கொக்கு.

 ஆயிரக் கணக்கானவர்களுக்கு சமைக்க வேண்டுமே சாப்பாடு எப்படி இருக்குமோ என்ற ஒரு பதட்டம் எங்கள் இருவருக்குமே இருந்தது.

அரங்கத்திற்குள் நுழையும்போது  கொடுக்கப்பட்ட துணிப்பையில் கையேடுகள், நிகழ்ச்சி நிரல், விழா மலர், இவைகளோடு ஜானகி முறுக்கும், இனிப்பும் இருந்தன. நிகழ்ச்சி நிரல் கையேட்டில் பல நிகழ்ச்சிகளைப் பற்றிமட்டுமல்ல, உணவு நேரங்கள் மட்டுமல்ல, உணவு வகைகளை பற்றியும் பட்டியல் போடப்பட்டிருந்தது ஆச்சரியத்தைத் தந்தது.

முதல்நாள் மதிய நேரமும் வந்தது. நாங்கள் உணவுக்கூடத்துக்குச் சென்றோம் பந்திக்கு முந்த வேண்டும் என்று இரத்தத்தில் எழுதியிருக்கும் தமிழ் மக்கள் அங்கு ஏராளமானவர் ஏற்கனவே வந்திருந்தனர். இவர்களெல்லாம் நிகழ்ச்சிகள் எதுவும் பார்க்காமல் காலையிலேயே வந்து வரிசையில் நின்றுவிட்டனரோ என்று எண்ணும் வகையில் மிக நீண்ட வரிசை, பாம்பு போல வளைந்து சென்றது.

டைனிங் ஹாலோ, உணவு பரிமாறுவதோ கண்ணுக்குத் தெரியவில்லை. கொடுக்கப்பட்ட டோக்கன்களை கையில் வைத்துக் கொண்டு நின்றோம். ஆனால் நண்பர்கள் பலரையும் பார்க்க சந்தர்ப்பம் கிடைத்தது. எங்களுக்கு முன்னால் சூப்பர் சிங்கர் ஜெசிக்காவின் பெற்றோர் நின்றிருந்தனர். ஜெசிக்கா புலம் பெயர்ந்த மக்களின் டார்லிங் ஆன பிறகு மிகவும் பிஸி ஆனாலும் படிப்புக்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்து எல்லா நிகழ்ச்சிகளையும் ஒத்துக்கொள்வதில்லை என்று சொன்னார்கள்.

சூப்பர் சிங்கர் போட்டியில் ,தந்தையும் மகளும் பாடிய 'அன்று வந்ததும் அதே நிலா" என்ற பாடலை நினைவு கூர்ந்து அவரிடம் சொன்னேன். அவர் சிரித்தபடியே நன்றி சொன்னார்.

ஒருவழியாக வரிசை நகர்ந்து சென்று, ஆப்பிரிக்க கடோத்கஜன்கள் பாதுகாத்த கோட்டைக் கதவுகளுக்கு அருகில் சென்றது. கையில் வைத்திருந்த டிக்கட்டை கவனமாகச் செக் செய்து கதவைத் திறந்து உள்ளே அனுப்பினர்.

கதவு திறந்ததும் உள்ளே பிரம்மாண்டமான டைனிங் ஹாலில் ஏராளமான தமிழ் மக்கள் உட்கார்ந்து சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தனர். அவர்களெல்லாம் எப்போது வந்திருப்பார்கள் என நினைத்து ஆச்சரியமாக இருந்தது. ஹாலில் நுழைந்ததும் வரிசை இரண்டாகப்பிரிந்தது. ஒன்று சைவ வரிசை மறறொன்று அசைவ வரிசை. என் மனைவி தன்னிச்சையாக அசைவ வரிசையில் நகர்ந்து தொடர, நானும் ஆடுபோல் பின் தொடர்ந்தேன். வகை வகையான உணவுகளை  வரிசையில் நின்று பரிமாறினர். அதில் நம் மக்களோடு இணைந்து  சில ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கப் பெண்களும் பரிமாறுவதற்கு அமர்த்தப்பட்டிருந்தனர். என்னென்ன உணவு வகைகள் என்று அப்புறம்  சொல்கிறேன். பல குழிகளைக் கொண்ட பிளாஸ்டிக் தட்டில் எல்லாக் குழிகளும் நிரம்புமளவுக்கு அத்தனை வகைகள் பரிமாறப்பட்டன.

அப்போது என் வரிசைக்கு நடுவில் வந்த நியூஜெர்சி தமிழ்ச்சங்கத் தலைவரும், ஃபெட்னா நிகழ்ச்சியைத் திறம்பட நடத்திக் கொண்டிருந்த, “உஷா கிருஷ்ணகுமார்” வந்து ஒரு தட்டைக் கேட்க, தட்டு டிபார்ட்மெண்ட்டின் இன்சார்ஜாக இருந்த ஆப்பிரிக்க அமெரிக்கப் பெண் டோக்கன் கேட்டாள். இனி நடந்த உரையாடலைக் கீழே கொடுக்கிறேன் தமிழில்.

"தயவு செய்து ஒரு தட்டுக் கிடைக்குமா?"

“தயவு செய்து டோக்கன் தாருங்கள்”

"டோக்கனை அங்கேயே கொடுத்துவிட்டேன்"

"சாப்பாடு ஏற்கனவே வாங்கிவிட்டீர்களா"

“ஆமாம் இப்போதுதான் வாங்கினேன்”.

"ஒரு டோக்கனுக்கு ஒரு சாப்பாடுதான் தருவோம்"

"இல்லை இங்கே உட்கார்ந்து சாப்பிட நேரமில்லை. இன்னொரு பிளேட் கொடுத்தால் இந்த சாப்பாட்டை மூடி எடுத்துச் சென்றுவிடுவேன்."

"மன்னிக்கவும் இன்னொரு பிளேட் தரமுடியாது"

உடனே நான் தலையிட்டு, "இவர்கள்தான் உஷா, தமிழ்ச் சங்கத்தலைவர் இந்தத் திருவிழாவை நடத்துபவர் தட்டைக் கொடு" என்றேன்.

அதன்பின்னர் தான் அந்தப்பெண் மன்னிப்புக் கூறி ஒரு தட்டைக் கொடுத்தாள். உஷாவுக்கே அந்தக்கதி. அந்தப் பெண்ணையும் குறை சொல்ல முடியாது. அவளுக்கு இடப்பட்ட பணியை அவள் நிறைவேற்றினாள். கொஞ்ச நேரத்தில் வேர்த்து நொந்து போன உஷா தட்டுடன்  எனக்கு நன்றி சொல்லி நகர்ந்தார். சிறப்பான ஏற்பாடுகளை செய்திருந்த அவருக்கு நான் அல்லவா நன்றி சொல்லியிருக்க வேண்டும்.

உணவுப் பதார்த்தங்கள் நல்ல ருசியாக இருந்தன. உஷாவிடம் கேட்டபோது பாஸ்டனிலிருந்து வந்த ஒரு குழு அங்கேயே பின்னால் சமைத்துச் சுடச்சுடப் பரிமாறினர் என்று அறிந்துகொண்டேன்.

முதல் நாள் மதிய உணவுக்கு நீண்ட நேரம் நிற்க வேண்டி திரும்பவும் அரங்கு வருவதற்கு நீண்ட நேரம் ஆகிவிட்டதால், அன்றைய இரவே திட்டத்தை மாற்றி, அசைவத்துக்கு இரண்டு இடத்திலும் சைவத்துக்கு இரண்டு இடத்திலும் செட் பண்ணி நீள வரிசையை உடனடியாக குறைத்தனர்.

ஒவ்வொரு நேரமும் எதிர்பார்க்க வைத்த உணவு. அவ்வப்போது அந்த நேரம் வரும்போது, மெனுவை எடுத்துப் பார்த்துக் கொள்வோம். அப்படி என்னதான் சாப்பிட்டீர்கள் என்று கேட்கும் மக்களுக்கு இதோ கீழே முக்கிய உணவு வகைகளைக் கொடுக்கிறேன்.

சென்னை சிக்கன் குழம்பு, செட்டி நாடு சிக்கன், மட்டன் சுக்கா வருவல், ஜிஞ்சர் சிக்கன், மட்டன் பிரியாணி ஆகியவை சில.

Usha Krishnakumar

செவிக்கு மட்டுமல்ல எல்லாப்புலன்களுக்கும் விருந்து கொடுத்ததோடு வயிற்றுக்கும் ஈயப்பட்ட அறுசுவை உணவுக்காக நன்றி. பாஸ்டனிலிருந்து வந்த நளபாகம் சமைத்த நண்பர்களுக்கு நன்றி. இங்கே திருமணத்திற்கே நூறு பேர் என்பதே மிகவும் அதிகம் என்ற நிலையில் 2 ஆயிரம் பேருக்கு உணவு படைத்த நியூஜெர்சி தமிழ்ச்சங்கம் குறிப்பாக அதன் தலைவி உஷாவுக்கு நன்றி.

தமிழர் விழா பதிவுகள் தொடரும்.

பின்குறிப்பு: இதில் என்ன வேடிக்கையென்றால் அறுசுவை உணவு அரங்கிலேயே கிடைக்க, சிலபேர் கட்டுச் சோறுடன் வந்து கார்களில் ஒதுங்கினர்.

ஆறு லட்சம் மக்கள் கூடும் அதிசய சதுக்கம் !!!!!!!!!!!!

சீனாவில் பரதேசி -23

Xianfeng Emperor

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க   இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2016/09/blog-post_12.html

சீன மக்களுள்  வயது வித்தியாசமின்றி யாரைப் பார்த்தாலும் ஒரு இனம் புரியாத ஒரு சோகம் அப்பியிருந்தது. ஒருவேளை முக அமைப்பே அப்படித்தானோ என்ற சந்தேகத்தில் லீயைக் கேட்டேன். அவன் சொன்னான். "பீஜிங்கில் வாழ்க்கை மிகவும் கடினம்?, எங்களுக்கு சிரிக்கவோ, மகிழ்ந்திருக்கவோ நேரமில்லை. எனவே ஓடிக் கொண்டேயிருக்கிறோம் .எங்கேயாவது உன்னைப்போல வெளியே சுற்றுலா போனால் ஒருவேளை நாங்கள் சிரித்து மகிழலாம். உதாரணமாக என்னை எடுத்துக் கொள் ,ஒவ்வொரு நாளும் நிலையில்லாத  நிலையில் தானே இருக்கிறேன்”, என்றான்.  அது உண்மைதானே. ஒருவேளை என்னை வந்து நியூயார்க்கில் பார்த்தால் நானும் அப்படித்தான் ஓடிக் கொண்டிருப்பேன் எனத் தோன்றியது.

“சரி லீ டியனன்மென் ஸ்கொயர் பற்றி மேலும் தகவல்கள் இருக்கிறதா?”

“Gate of Heavenly Peace”, என்ற அர்த்தத்தில் அழைக்கப்படும் இது,முதன்முதலில் 1415ல் மிங் டைனாஸ்டி ஆளும் போது வடிவமைக்கப்பட்டது. அதன் பின்னர் மஞ்சு இனத்தவரின் சிங் டைனாஸ்டி (Qing Dynasty)ஆளும் போது 'லி ஜிக்செங்’ கின்' (Li Zicheng) 'புரட்சிப்படை இதனைத் தாக்கி முற்றிலும் அளித்துவிட்டனர். அதன்பின்னர் 1651ல் இது மீண்டும் கட்டப்பட்டது. 1950ல் தான் இப்போதிருக்கும் அகலமான சதுக்கம் உருவானது.  

சதுக்கத்தின் நடுவில் "பெரிய மிங் வாயில்" (Great Ming Gate) இருந்தது. இதுவே “பெரிய சிங் வாயில்”  என்று சிங் பரம்பரையினர் ஆளும் போது பெயர்மாற்றம் செய்யப்பட்டது. சீனக்குடியரசு ஆட்சியில் "கேட் ஆஃப் சைனா" என்று அழைக்கப்பட்டது.

The great wall of China

1860ல் நடந்த இரண்டாம் ஓப்பியம் யுத்தத்தில் பிரிட்டிஷ்  மற்றும் ஃபிரெஞ்சுத் துருப்புகள் இந்த அலங்கார வாயில் மற்றும் விலக்கப்பட்ட நகரத்தை எரித்துவிடத் திட்டமிட்டனர். இறுதியில் இவைகளை விட்டுவிட்டு சம்மர் பேலஸை எரித்து  தன் ஆத்திரத்தைத் தனித்துக் கொண்டனர். அதன்பின்னர் சியன்ஃபெங் பேரரசர் (Xianfeng Emperor)  அந்நியத்துருப்புகள் தங்கிக்கொள்ள அனுமதி அளித்ததோடு, அந்த நாடுகள் தங்கள் அலுவலகங்களைக் கட்டிக் கொள்ளவும் ஒத்துக் கொண்டார். ஆனால் 1900ல் நடந்த எட்டு  நாடுகள் இணைந்து மேற்கொண்ட பாக்சர் புரட்சியின்போது அவர்கள் பீஜிங்கை முற்றுகையிட்டு இந்த அலுவலகங்கள் அனைத்தையும் எரித்துவிட்டனர்.  

Monument of People's Heroes

1954ல் 'கேட் ஆஃப்  சைனா' முற்றிலுமாக எடுக்கப்பட்டதால் சதுக்கம் இன்னும் அகலமானது. மாவோ சேதுங் இந்த சதுக்கத்தை உலகத்திலேயே அகலமான சதுக்கமாக ஆக்குவதற்கு முயற்சி  எடுத்து நவம்பர் 1958ல் ஒரு ஆணையை பிறப்பித்தார். அவருடைய ஆசை, இந்தச் சதுக்கம் குறைந்து 5 லட்சம் பேர் கூடக் கூடிய அளவில் இருக்க வேண்டும் என்பது. 1959 ஆகஸ்ட்டில் இந்த பிராஜக்ட் முடிவடைந்தது. இதற்காக சுற்றியிருந்த பல கட்டடங்களும் அமைப்புகளும் இடித்துத் தள்ளப்பட்டன. 1958-59-ல் சீனக்குடியரசின் 10ஆவது ஆண்டுவிழாவைக் கொண்டாடும் வண்ணம்  சதுக்கத்தின்  தென்புறத்தில் சீன ஹீரோக்களுக்கு ஒரு நினைவுத்தூண் அமைக்கப்பட்டது. அது தவிர சுற்றிலும் 10 முக்கியமான பெரும் கட்டிடங்கள் அமைக்கப்பட்டன. ஒவ்வொன்றும் சீனக்கட்டடக்கலையை பறை சாற்றும் பிரமாண்டங்கள். அரண்மனைகளே தோற்றுப் போகும் அளவுக்கு அழகாக அமைந்த கட்டடங்கள் அவை. 

The Great Hall of People

“தி கிரேட் ஹால் ஆஃப் தி பீப்புள்”, “நேஷனல் மியூசியம் ஆஃப் சைனா”, ஆகியவை குறிப்பிடத்தகுந்தவை.

1976ல் மாவோ இறந்தபிறகு "கேட் ஆஃப் சைனா” இருந்த இடத்தில் ஒரு மாபெரும் மசூலியம் அவருக்காக கட்டப்பட்டது. அதனால் கூட்டம் இன்னும் அதிகரிக்கலாம் என்று நினைத்து சதுக்கம் மேலும் அகலமாக்கப்பட்டு, இப்போது முழுச் செவ்வக வடிவில் காட்சியளிக்கிறது. இப்போது இங்கே ஆறுலட்சம் பேர்வரை கூட முடியுமாம். 

Great Hall inside

நினைவுத்தூண் அருகில் சென்று பார்த்தேன். “சுமார் 125 அடி உயரம்”, என்றான் லீ. இந்தச் சதுக்கம் முற்றிலுமாக வெட்டவெளியில் இருந்தது. எங்கும்  மரங்கள் கிடையாது. ஆனால் உயரமான விளக்குத்தூண்கள்  ஆங்காங்கே இருந்தன. ஒவ்வொரு தூணிலும்  கேமரா பொருத்தப்பட்டிருந்தது. எல்லா இடங்களிலும் சீனப் போலீஸ்காரர்களைக் காண முடிந்தது. சீக்ரட் சர்வீஸ்  ஆட்களும் இங்கு யூனிபார்ம் இல்லாமல் இருப்பார்கள் என்று லீ சொன்னான்.

பக்கத்தில் உள்ள சாங்கன் அவென்யூவில் தான் ஊர்வலங்கள் நடக்கும் என்றான். நியூயார்க்கில் உள்ள ஐந்தாம் அவென்யூ போல.  

       இந்தச் சதுக்கத்தின் இன்னொரு சிறப்பு 1949ல் அக்டோபர் 1ஆம் தேதி, இங்குதான் மாவோ சேதுங் மக்கள் சீனக்குடியரசை பிரகடனம் செய்தார். (People's Republic of China). அதுமட்டுமல்லாமல்  ஆண்டு விழாக்களில் சீன ராணுவத்தின் அணிவகுப்பும் இங்குதான் நடக்குமாம்.

'தி கிரேட் ஹால் ஆஃப் சைனா', என்பது நம்மூர் பார்லிமென்ட் கட்டடம் போல. சீன அரசின் உயர் தலைவர்கள் இங்குதான் கூடி முக்கிய முடிவுகளை எடுக்கின்றனர்.அதன் பக்கத்தில் உள்ள பெரிய ஹாலில் காலை நிகழ்ச்சிகள், இசை நிகழ்ச்சிகள் ஆகியவை நடக்குமாம்.

சதுக்கத்தின் நடுவிலிருந்து பார்த்தால் முன்புறம் சாலையைத் தாண்டி விலக்கப்பட்ட நகரின் முன்வாயில் தெரிந்தது. 

Entrance of Forbidden City

அதன் பிரதானமாக மாவோ சேதுங் அவர்களின் பெரிய படமொன்று மாட்டப்பட்டிருந்தது. நடுவில் நினைவுத் தூண் இருந்தது. இடதுபக்கம் கிரேட் ஹால், வலதுபக்கம் மியூசியம். என்னுடைய பின்புறத்தில் மாவோ சேதுங்கின் மசூலியம். அதன் பின்னால் ஜெங்கியாங்மென் என்றழைக்கப்படுகிற பீஜிங்கின் நுழைவாயில் கோபுரம் வண்ணமயமாக ஜொலித்தது.   

மாவோவின் மசூலியத்தில் அவரின் பாடம் செய்யப்பட்ட உடல் வைக்கப்பட்டிருக்கிறது என்பது ஞாபகம் வர, லீயிடம் கேட்டேன் “உள்ளே அனுமதிப்பார்களா”?, என்று.

“தாராளமாக வா போகலாம். நான் வெளியே நின்று கொள்கிறேன். நீ உள்ளே போய்விட்டுவா”, என்றான். மசூலியத்தின் பிரமாண்டமான கட்டடத்தை நோக்கிச் சென்றோம் கிட்டப்போய்ப் பார்த்தால் அங்கு மக்கள் நீண்ட வரிசையில் நின்றிருந்தனர். மாவோவின் உடலைப் பார்க்கும் ஆவலோடு நானும் வரிசையில் நின்றேன்.

- தொடரும்.    

வட அமெரிக்காவின் தமிழ் அரசியல் தலைவர்கள் !!!!!!!!

ஃபெட்னா தமிழர் திருவிழா - பகுதி 9

Gari Anandasankari

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க   இங்கே சொடுக்கவும் 

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2016/09/blog-post_8.html

தமிழர் திருவிழாவில் இன்னுமொரு முக்கிய நிகழ்வாக உலகத்தமிழர் விழிப்புணர்வு அமர்வு நடைபெற்றது. அதில் புலம் பெயர்ந்து வாழும் நாட்டில், அரசியலில்  ஈடுபட்டு உயரங்களைத் தொட்ட இருவர் சிறப்பு விருந்தினர்களாக கலந்து கொண்டனர். இந்திய வம்சா வழியைச் சேர்ந்தவர்களில் பலர் வட அமெரிக்காவில், கவுன்சில்மேன், மேயர், ஏன் கவர்னர் போன்ற பதவிகளில் கூட இருக்கின்றனர். ஆனால் பெரும்பாலானோர் வட இந்தியர். ஒரு சிலர் ஆந்திரா, கேரளத்தைச் சேர்ந்தவர்கள். கனடாவிலும், அமெரிக்காவிலும் உயர்நிலைக்கு வந்த தமிழர் சிறப்பு விருந்தினர்களாக வந்தது கூடியிருந்தவர்களுக்கு மிகவும் பெருமை தந்தது. அதோடு விழாவை மதித்து உண்மையிலேயே பிஸியாக இருக்கும் அவர்கள்  வந்திருந்தது நெகிழ்ச்சியைக் கொடுத்தது.

அதில் ஒருவர் கரி ஆனந்த சங்கரி, இன்னொருவர் ராஜா கிருஷ்ணமூர்த்தி.

அவர்கள் இருவரைப் பற்றிய சிறுகுறிப்புகளை இப்போது பார்க்கலாம்.

கரியின் முழுப்பெயர் 'சத்திய சங்கரி கரி ஆனந்த சங்கரி' இவர் ஒரு இலங்கைத்தமிழர். இலங்கையின் குறிப்பிடத்தக்க தமிழ் அரசியல்வாதியான V.ஆனந்த சங்கரியின் மகன் இவர். 1980ல் பிரிந்து போன இந்தக்குடும்பத்தில், கரியும் அவரின் அம்மாவும் முதலில் அயர்லாந்து நாட்டுக்குச் சென்றனர். 1983ல் திரும்பவும் தாய் நாட்டுக்குத் திரும்பத் திட்டமிட்டபோதுதான் தமிழருக்கு எதிரான ' கறுப்பு ஜூலை ' கலவரம் ஏற்பட்டது. எனவே தம் எண்ணத்தை மாற்றிக் கொண்ட கரியின் தாய், அதே வருடம் ஆகஸ்ட் மாதத்தில் கனடாவுக்கு இடம் பெயர்ந்தார்.

கனடாவுக்கு வரும்போது கரிக்கு 10 வயது மட்டும்தான். கரி அப்போது முதலே தந்தையைப் பிரிந்துதான் வாழ்ந்தார். 1983க்குப் பின் ஓரிரு முறை பார்த்ததோடு சரி. கனடாவில் பள்ளிப்படிப்பை முடித்து, கார்ல்டன் பல்கலைக்கழகத்தில் (carleton) 1996-ஆம் ஆண்டு BA ஹானர்ஸ் பட்டம் பெற்றார். இவரின் மேஜர் பொலிட்டிக்கல் சயின்ஸ்.

1996லிருந்து 2006 வரை மொத்தம் 10 வருடங்கள் அவர் ரியல் எஸ்டேட் புரோக்கராக வேலை செய்தார்.  இது நம்மூரில் போல அல்ல. அதற்கு ஒரு தேர்வெழுதி பாஸ் செய்தபின் லைசென்ஸ் கிடைக்கும். அந்த ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் முடிந்தால் மட்டுமே இந்த வேலை செய்யமுடியும். இது கம்பெனிகளுக்கு மட்டுமல்ல தனி நபர்களுக்கும் பொருந்தும்.  அதாவது தனிநபர்களுக்கு இந்த ரிஜிஸ்ட்ரேஷன் இருந்தால் மட்டும்தான் ரியல் எஸ்டேட் கம்பெனிகளில் கூட வேலை கிடைக்கும்.

வேலை பார்த்துக் கொண்டே யார்க் யுனிவர்சிட்டியின் ஆஸ்கூட் ஹால் லா ஸ்கூலில் (Osgoode Hall Law School) சட்டம் படித்து 2005ல் LLB  டிகிரி முடித்து, 2006ல் பார் கெளன்சிலில் அனுமதிக்கப்பட்டார். விரைவிலேயே தன சொந்தக் கம்பெனியான கேரி ஆனந்தசங்கரி & அசோசியேட்ஸ் என்ற நிறுவனத்தை, டொரான்ட்டோ நகரில் ஆரம்பித்தார். இந்த நிறுவனம், தொழில், ரியல் எஸ்டேட் மற்றும் பன்னாட்டு மனித உரிமைச் சட்டங்கள் ஆகியவற்றில் சிறப்புப் பெற்றது. அதன்பின் The Law Society of upper Canada, Canadian Bar Association, Ontario Bar Association and South Asian Bar Association  ஆகியவற்றின் உறுப்பினராக உயர்ந்தார்.

             

அதுமட்டுமல்லாமல் சமூகத்தின் பல அமைப்புகளுக்குத் தலைமைப்  பொறுப்பிலும் இருந்தார். அவற்றை கீழே பட்டியலிடுகிறேன்.

President – Canadian Tamil’s chamber of commerce

Counsel – Canadian Tamil congress

Chairman – Canadian Tamil youth Development center

Member: Newcomer Grant for the united way of Greater Toronto

Member: Toronto city summit’s emerging leader’s network

Board Member: youth challenge fund.

Guest Lecturer – Centennial college center for small business and Entrepreneurship.

தன்னுடைய சிறந்த பணிகளுக்கான குயின் எலிசபெத் கோல்டன் ஜூப்ளி மெடல், குயின் எலிசபெத் II டயமண்ட் ஜூபிளி  மெடல், TREB அவார்ட், ஹென்றி மார்ஷல் டிராய் அவார்ட் ஆகிய  பெருமைகளைப் பெற்றிருக்கிறார்.

இலங்கையில் நடந்த உள்நாட்டுப்போரின் சமயம்,  மனித உரிமை பறிப்புகளுக்கு எதிராக பலமுறை குரல் எழுப்பியிருக்கிறார். ஐ.நா சபையின் மனித உரிமை கவுன்சலில் பலமுறை பங்கு பெற்று தமிழர்களுக்காக பேசியிருக்கிறார். எனவே சிங்கள, புத்த இனவாத குரூப்புகள் இவரை விடுதலைப்புலி என்று முத்திரை குத்தி ஒழிக்கப்பார்த்தனர். ஆனாலும் 2015ல் நடந்த மத்திய தேர்தலில் அனைத்து தமிழ் மக்களும் அவருக்கு ஒருமித்த ஆதரவைத்த தந்தனர்.

அக்டோபர் மாதம் 2013ல் லிபரல் பார்ட்டியில் சேர்ந்த குறுகிய காலத்திலேயே பாராளுமன்றத்திற்கு தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார். இப்போது கனட பாராளுமன்றத்தில் இவரைச் சேர்த்து இரண்டு தமிழர்கள் இருக்கின்றனர். மற்றொருவர் கனட பாராளுமன்றத்தில் தமிழில் பேசி அசத்திய ராதிகா.  கரி தொடர்ந்து மனித உரிமைகளுக்காக வாதாடி வருகிறார்.

Raja Krishnamurthi

அடுத்த சிறப்பு அழைப்பாளர், ராஜா கிருஷ்ணமூர்த்தி, புதுதில்லியில் 1973ல் பிறந்த இவர் தற்போது வாழ்வது, ஸ்காம்பர்க், இல்லினாய் (Schamburg, Ilinois). சிவானந்தா லேப்ஸ் என்ற சொந்த நிறுவனத்தை  சிக்காகோ ஏரியாவில் நடத்தி வரும் இவர், பிரின்ஸ்டன் யுனிவர்சிட்டியில் பட்டம் பெற்ற பின், ஹார்வர்ட் லா ஸ்கூலில் சட்டம் படித்தவர். ராஜா, 'INSPIRE' என்ற தன்னார்வத் தொண்டு நிறுவனத்தையும் நடத்தி வருகிறார்.  இது குறிப்பாக சூரிய சக்தியைப் பயன்படுத்துவது பற்றிய விழிப்புணர்வை மேற்கொண்டு வருகிறது.

ஒபாமா அவர்களுக்கு 2004ல் நடந்த செனட் காம்பெய்னுக்கு பாலிசி டைரக்டர் ஆகி, ஒபாமா செனட்டராக ஜெயித்தபின், பல பதவிகள் ராஜாவைத் தேடிவந்தன. இல்லினாய் ஹவுசிங் போர்டு டெவலப்மென்ட் அத்தாரிட்டியில் மெம்பராக நியமிக்கப்பட்டார். அதன்பின் இல்லினாய் மாநில அட்டார்னி ஜெனரலின் ஆன்டி - கரப்ஷன் யூனிட்டின் பிராசிக்யூட்டர் ஆனார். அதன்பின் இல்லினாய் மாநிலத்தின் துணைப்பொருளாளர் ஆனார். அதோடு இல்லினாய் இன்னவேஷன் கவுன்சலிங் துணைத்தலைவராகவும் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டார்.  

இல்லினாய் மாநிலத்தின் அனைத்து பத்திரிக்கைகளின் மொத்த ஆதரவோடு தன்னை எதிர்த்து நின்ற அத்தனை பேரையும் முறியடித்து, டெமாக்ரடிக் பார்ட்டியின் வேட்பாளராக ஆயிருக்கிறார். நடைபெறப்போகும் தேர்தலில் அவர் காங்கிரஸ்மேனாக வாழ்த்துக்கள்.

இருவரின் சொற்பொழிவும் மிக அருமையாக அமைந்தன. இவர்கள் இருவரும் வந்தது, ஃபெட்னா  விழாவுக்கு பெருமை சேர்த்தது. தமிழர்கள் எங்கிருந்தாலும் எவ்வளவு உயர்ந்தாலும் ஒன்றுபட்டு இருந்தால் உயரலாம் என்பதற்கு இவர்கள் நல்ல உதாரணம்.

 - தமிழர் திருவிழா பதிவுகள் தொடரும்.

பரதேசியிடம் ஏமாந்த சீனப்பெண்!!!!!!!!!!!!

சீனாவில் பரதேசி 22.

இதற்கு முந்திய பகுதியைப்படிக்க   இங்கே சொடுக்கவும்.

http://paradesiatnewyork.blogspot.com/2016/09/blog-post_6.html

Paradesi with Johanna  and her Mom

இரவு உணவு எதையும் சாப்பிடாமல், பழங்களை மட்டும் சாப்பிட்டுவிட்டு படுக்கையில் சாய்ந்தேன். அக்ரோபேட்டிக் அரங்கத்தில் வாந்தி எடுக்கக்கூடாது என்று எந்த அளவுக்கு என்னைக் கட்டுப்படுத்தி வைத்திருந்தேனோ, அதற்கு மேலே வாந்தி எடுத்தால்  நன்றாக இருக்கும் என்று தோன்றியது. அந்த அளவுக்கு வயிற்றுனுள்ளே உருமலும் பொருமலும் நடந்து கொண்டு இருந்தன. கொஞ்சம் சாப்பிட்டதற்கே இந்தக்கதி. அய்யய்யோ நல்லவேளை அதோடு நிறுத்திக்கொண்டேன்.

காலையில் ஏழு மணிக்கு அலாரம் அடித்து எழுந்தேன். அன்று டிசம்பர் 31, 2015. வருடத்தின் கடைசி நாளில் இன்னும் பார்க்க வேண்டியவை மிச்சம் இருந்ததால், எழுந்து காலைக்கடன் முடித்து, குளித்து வெளியே வந்தபோது மிகவும் ஃப்ரெஷ்ஷாக   இருந்தது.

வெளியே ரிஷப்சனுக்கு  வந்தால், ஜோகன்னா, "குட்மார்னிங்", என்று சொல்லி அழகாகச் சிரித்தாள். காலையில் பூத்த மஞ்சள் மலர் போல் புதிதாக இருந்தாள். அவள் கண்களில் நன்றி இன்னும் மிச்சமிருந்தது. "உனக்காகத்தான் வாங்கி வந்தேன்", என்று சொன்ன ஒரு சின்னப்பொய்க்கு இவ்வளவு எஃபக்டா என்றெண்ணி சிரித்துக் கொண்டேன். அந்தப் பண்டைத்தை எப்படித்தான் சாப்பிடுகிறார்களோ என்று நினைத்து ஆச்சரியமாகவும் இருந்தது.

காலை உணவு சாப்பிடும்போது, விழுந்து விழுந்து கவனித்தாள். அதுவும் விந்தையாக இருந்தது. இந்தப் பெண்களின் அன்பைப் பெறுவது எவ்வளவு சுலபம் என்று நினைத்துக் கொண்டேன்.

சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்கும் போதே லீ வந்து சேர்ந்தான். சாப்பிடச் சொன்னேன். வேண்டாம் என்று சொல்லிவிட்டு உம்மென்று முகத்தை வைத்திருந்தான். நான் உண்டு முடித்தபின் இருவரும் வெளியே வந்தோம்.

"ஏன் உம்மென்று இருக்கிறாய், எல்லாம் ஓகேதானே. "

"அதெல்லாம் ஒன்றுமில்லை, இவ்வளவு சிறிய ஹோட்டலில் தங்கியிருக்கிறாயே"

"லீ நான் தனியாக வரும்போது, சுற்றிப் பார்ப்பதற்குத்தான் அதிகம் செலவு செய்வேன். ரூமுக்கு அல்ல. இரவு தூங்குவதற்கு மட்டும்தானே. பாத்ரூமும் ஒரு பெட்டும் இருந்தால் போதுமே".

 "இல்லை நியூயார்க்கிலிருந்து வந்திருக்கிறாயே, பெரிய ஓட்டலில் தங்கியிருப்பாய் என்று நினைத்தேன்.இங்கு தங்கியிருப்பதால் அதிகம் செலவழிக்க மாட்டாயோவென்று நினைத்தேன் ஹி ஹி”.

 "அப்படியிருந்தால், உன்னை அமர்த்தியிருக்க மாட்டேனே. உன் மகளையும் அழைத்து வரச்சொல்லி  இருக்க மாட்டேனே?”

லீ அப்போதுதான் சகஜமாகி சிரித்தான்.

“ஆமாம் எங்கே உன் புதல்வி ?”

“அவள் வரவில்லை , அவளுக்கு கல்லூரியில்  கொஞ்சம் வேலை இருக்கிறதாம்” .

என் உற்சாகம் சட்டென வடிந்து போனது ஏன் என்று  தெரியவில்லை.

"சரி நாளைக்கு அழைத்து வா.இன்றைக்கு என்ன பிளான்?”

"டியனன்மன் ஸ்கொயர், மாவோ டெம்பிள், ஆர்ச்செரி டவர் மற்றும் நேரம் இருந்தால் பீஜிங்கின் பெரிய ஆந்த்ரபாலஜி மியூசியத்தையும் பார்க்கலாம் .மியூசியம் தவிர எல்லாமே நடந்து போகும் தொலைவுதான்"

ஆம் டியனன்மன் ஸ்கொயர் என்பது விலக்கப்பட்ட நகரின் முன்னால்தான் இருக்கிறது. எனவே நடையைக் கட்டினோம். விலக்கப்பட்ட நகரின் முன்னால் மிகவும் அகலமான இருவழிப்பாதைச் சாலை இருந்தது. ஒவ்வொரு பகுதியும் நான்கு வழித்தடங்கள் கொண்டது. நாள்  முழுவதும் நின்றாலும் சாலையைக் கடந்து மறுபுறம் போவது கஷ்டம்.

Tianamen Square

ஆனால் பல இடங்களில் அகலமான சுரங்கப்பாதை வழித்தடங்கள் இருந்தன. உள்ளே நுழைந்தால், பல பாதைகளை இணைக்கும் சுரங்கப் பாதை மிகவும் சுத்தமாக இருக்க, ஓரிரு நடை பாதைக்கடைகள் பனிக்குல்லாய்கள், காதடைப்பான்கள்,கையுரைகள் ஆகியவற்றை விற்றுக் கொண்டிருந்தன. பாதையின் மறுபுறம், ஸ்கொயருக்கு வெளியே வரும் பாதையில் செக்யூரிட்டி செக் வழி போவது புதிதாக இருந்தது.

லீயைப் பார்த்தேன். "பிரிவினை வாதிகள் தாக்கும் அபாயம் இருப்பதால் இந்தக் கெடுபிடி" என்றான். வாருங்கள் உள்ளே போய் அதன் வரலாற்றை சிறிது பார்ப்போம்.

           வெளியே வந்தால் மிகப்பரந்த சதுக்கம் கண்முன்னால் விரிந்தது.  ஏராளமான டூரிஸ்ட்களைப் பார்க்க முடிந்தது. அந்தச் சதுக்கம் ஒரு வெட்டவெளி. அதன் நடுவில் பெரிய தூண் ஒன்று இருக்கிறது. அது மிகவும் வரலாற்றுச் சிறப்பு வாய்ந்தது. லீ சொன்னதையும் நான் அறிந்து கொண்டதையும் இணைத்து இதோ வழக்கம்போல புல்லட் குறிப்புகள் உங்களுக்காக .

1989 Protest in Tianamen Square 

1.   டியனன்மன் ஸ்கொயர் என்றதுமே முதலில் எனக்கு நினைவுக்கு வந்தது. இங்கு நடந்த மாணவர் புரட்சி. 

2.   இச்சதுக்கம்  பீஜிங் நகரத்தின் மையப்பகுதியில் அமைந்துள்ளது. சரியாகச் சொல்லப்போனால், விலக்கப்பட்ட நகரம் அமைக்கப்பட்டு, பீஜிங் நகரம் அதைச் சுற்றித்தான் உருவாக்கப்பட்டது.

3.   டியானன்மென் என்றால் "சொர்க்கத்தின் வாசல்" என்று அர்த்தம். இது விலக்கப்பட்ட நகரம் அதாவது சீனப் பேரரசின் அரண்மனை வளாகத்தில் அமைந்திருப்பதால் இந்தப் பெயர் வந்திருக்கலாம்.

4.   இச்சதுக்கத்தின் முன்னால் விலக்கப்பட்ட நகரம் (Forbidden city), நடுவில் சீனமக்களின் ஹீரோக்களுக்கு அமைந்த நினைவுத்தூண் (Monument of People's Heroes), தி கிரேட் ஹால் ஆ ஃப் பீப்பிள், திநேஷனல் மியூசியம் ஆ ஃப் சைனா, மாசே துங்கின்  நினைவிடம், ஆகியவை சுற்றிலும் இருக்கின்றன.

5.   இந்தச் சதுக்கத்தில்தான் 1949 ஆம் ஆண்டு ஆக்டோபர் 1ஆம் தேதி மாசே துங் சின்ன மக்கள் குடியரசை'  (Peoples Republic of China) பிரகடனம் செய்தார். அதைத்தான் PRC  என்று தற்சமயம் சுருக்கிச் சொல்கிறார்கள். இந்தநாள் ஆண்டுதோறும் சிறப்பாகக் கொண்டாடப்பட்டு வருகிறது.

6.   டியனன்மென் சதுக்கம் உலகத்தின் பத்து பெரிய சதுக்கங்களில் ஒன்று. மொத்தம் 109 ஏக்கர் அளவுள்ளது.

Students creating  Liberty stature in the square.

7.   சீன வரலாற்றில் அநேக சம்பவங்கள் இங்கே நடைபெற்றிருக்கின்றன. குறிப்பாக நமக்கு எல்லாருக்கும் ஞாபகம்  இருக்கும் நிகழ்வு, 1989ல் நடந்த மிகப்பெரிய புரட்சி.  பொதுமக்களும் மாணவர்களும் இணைந்து நடத்திய மாபெரும் தானா போராட்டம் ஜனநாயகம் (Democrat) வேண்டி நடத்தப்பட்டது. ஆனால் 1989 ஜூன் நான்காம் தேதி சீன அரசால் கொண்டுவரப்பட்ட அடக்கு முறைச் சட்டத்தால் (Martial Law) இது ஒடுக்கப்பட்டது. இதில் ஆயிரக்கணக்கான பொதுமக்கள் கொல்லப்பட்டனர்.  அதற்கப்புறம் சீன கம்யூனிஸ்ட் ஆட்சி  தொடர்ந்தது என்றாலும் அது கேப்பிடலிசம் நோக்கி நகர்வதாகத் தெரிகிறது.

          அதன்பின் ஜனநாயகமா? அது என்ன? கேட்கும் விதமாகத்தான் இப்போது சீன மக்கள் இருக்கிறார்கள். அவர்கள் முகத்தில் ஏதோ ஒரு சோகம் இழையோடுதாக எனக்குத் தெரிந்தது.

தொடரும்.